لا يكاد يكون لذالك 1 ) لكثرت الاستعمال فى موارد الانقضاء لو لم يكن بأكثر ان قلت 2 )
1 ) انسباق اطلاقى
[ ان قلت درباره اينكه استعمال مشتق در ما نقضى بيشتر است ]
2 ) مرحوم آخوند در فراز قبلى طى جواب متشكل فرمودند مشتقات در ما نقضى نيز كثرت استعمال دارند اگر نگوئيم كه ما نقضى نسبت به متلبس بالفعل حتى بيشتر هم هست حال ممكن است كسى اشكال كند و بگويد بنابراين مطلب اگر بپذيريم كه مشتق در خصوص متلبس بالفعل وضع شده حتما بايد بيشتر استعمالات مشتق به صورت مجازى باشد زيرا خود شما فرموديد كه استعمال مشتق در منقضى كثير يا اكثر است پس طبق اين مدعى اكثر استعمالات مشتق در خود متلبس بالفعل نيست تا حقيقت باشد بلكه در ما نقضى بيشتر استعمال مىشود در نتيجه اكثر استعمالات مجازى خواهد شد و اين مطلب با حكمت وضع منافات دارد زيرا حكمت وضع ايجاب مىكند كه الفاظ در معانى خودشان ( معناى ما وضع له ) استعمال شوند .
[ ايراد مستشكل بر خود ]
بعد جناب مستشكل ايرادى كه ممكن است كسى به خودشان بگيرد را مطرح كرده و جواب مىدهند :
اگر كسى اشكال كند و بگويد كه اكثر استعمالات مجازى است و اين مطلب اشكالى ندارد .
جواب مىدهيم و مىگوئيم :
اولا اكثر استعمالات مجازى نبوده بلكه اكثر استعمالات به صورت حقيقى مىباشد ، ثانيا بر فرض كه بپذيريم كه اكثر استعمالات مجازى است ولى باز مطلب شما را اثبات نمىكند كه مشتق در متلبس بالفعل وضع شده باشد زيرا همه مجازات يك جور نيستند .