كند « 1 » و اگر بنده خدا است « 2 » تفاوت نكند : « 3 »
نفع و ضرت گر تفاوت مىكند * بتگرى باشى كه او بت مىكند
رشحه : مىفرمودند كه اصل مسئله اينست كه هركه را عشق شورانگيز نيست اين كار بر او حرام است .
رشحه : مىفرمودند كه در طريقه « 4 » خواجگان قدس اللّه « 5 » تعالى ارواحهم ، هوش دردم اصل اعظم است ، اگر دمى به غفلت گذرد ، آن را گناه بزرگ دانند تا حدى كه بعضى كفر شمرند « 6 » و شعر شيخ عطار قدس سره « 7 » تأييد اين قول مىكند آنجا كه مىفرمايد : « 8 »
هر آن كو غافل از حق يك زمان است * در آن دم كافر است اما نهان است
اگر آن غافلى پيوسته بودى « 9 » * در اسلام به روى بسته بودى « 10 »
رشحه : مىفرمودند كه مولانا ابو يزيد بورانى « 11 » عليهالرحمه مىگفتند ، همچنانكه « 12 » عوام را از معصيت اجتناب واجب است ، خواص را از غفلت احتراز لازم است و همچنانكه عوام به معصيت ، مؤاخذه مىشوند خواص به غفلت معاتب مىگردند : « 13 »
هامش
( 1 ) - بر : مىكند
( 2 ) - مى : است او را چپ : نسخه بدل : است او را تفاوت نكند
( 3 ) - مى ، مج : نكند شعر ، چپ : نكند بيت
( 4 ) - مى ، مج : در طريق
( 5 ) - چپ : قدس سره اللّه ارواحهم
( 6 ) - بر : كفر مىشمرند ؟ !
( 7 ) - مى : قدس اللّه سره
( 8 ) - مج :
مىفرمايد شعر ، چپ : بيت
( 9 ) - مى : پيوسته گردد
( 10 ) - مى : بسته گردد
( 11 ) - مى ، مج : پورانى
( 12 ) - بر : ( همچنانكه عوام را از معصيت اجتناب واجب است خواص را از غفلت احتراز لازم است و ) افتاده است
( 13 ) - مى ، مج : مىگردند ، شعر چپ :
مىگردند ، بيت .