رشحه : مىفرمودند كه در باطن معتصم بالله مىبايد بود و در ظاهر معتصم بحبل - اللّه ، جمع ميان اين دو صفت كمال است .
جمع صورت با چنين معنى ژرف * نيست ممكن جز ز سلطان شگرف .
رشحه : مىفرمودند كه از مزارات مشايخ كبار قدس الله تعالى « 1 » ارواحهم ، زيارتكننده به همان مقدار فيض مىتواند گرفتن كه صفت آن بزرگ را « 2 » شناخته باشد و به همان صفت توجه نموده و در آن صفت درآمده ، اگرچه قرب صورى را در زيارت مشاهد « 3 » مقدسه آثار بسيار است اما در حقيقت ، توجه بارواح مقدسه را بعد « 4 » صورى مانع نيست و در حديث نبوى صلى الله عليه و سلم كه صلوا على حيثما كنتم ، بيان و برهان اين سخن است و مشاهده صور مثاليه اهل قبور كم اعتبار دارد در جنب شناختن صفت ايشان در توجه « 5 » در آن زيارت و به اين « 6 » همه حضرت خواجه بزرگ قدس الله تعالى « 7 » سره مىفرمودند كه مجاور حق سبحانه احقّ و اولى است از مجاورت خلق ، حق « 8 » عز و جلّ و اين بيت بر زبان مبارك ايشان بسيار گذشتى « 9 » .
تو تا كى گور مردان را پرستى * بگرد كار مردان گرد ، رستى
مقصود از زيارت مشاهد « 10 » اكابر دين رضوان اللّه « 11 » عليهم اجمعين ، مىبايد كه توجه به حق سبحانه باشد و روح آن برگزيده حق را وسيله كمال توجه گردانيدن چنانچه در حال تواضع با خلق بايد كه هرچند تواضع ظاهرا « 12 » بخلق بود ، به حقيقت با حق سبحانه باشد ، زيرا « 13 » كه تواضع با خلق آنگاه پسنديده افتد كه « 14 » خاص مر خداى را باشد عز و جلّ ، به آن معنى كه ايشان « 15 » را مظاهر آثار قدرت و حكمت بينند « 16 »
هامش
( 1 ) - مج : قدس سره
( 2 ) - بر : را شنيده و شناخته باشد
( 3 ) - بر ؛ چپ : مشاهده مقدسه
( 4 ) - مى بعد از صورى بالغ نيست ( البته سهو كاتب است )
( 5 ) - مى ، چپ : در آن توجه و در آن زيارت
( 6 ) - مى ، مج : و بااينهمه
( 7 ) - چپ : قدس سره
( 8 ) - چپ :
حق سبحانه عز و جلّ
( 9 ) - چپ : بسيار مىگذشت بيت
( 10 ) - مى ، چپ : مشاهده
( 11 ) - مج :
رضوان الله تعالى عليهم اجمعين
( 12 ) - مى ، چپ : با خلق
( 13 ) - چپ : ( زيرا كه ) ندارد
( 14 ) - چپ : كه خواص خداى را باشد
( 15 ) - مى : ايشان را آثار مظاهر قدرت و
( 16 ) - مى ، چپ : بيند .