و چون موانع طبيعت اصل شدهاند به قوت اختيار و جهد بسيار رفع آن موانع مىبايد كرد ، فرشتگان اگرچه مجبول بر طاعتاند و معصوم از مخالفت قصدا « 1 » او فعلا ، اما ، در خشيت و خوفاند اعتبار تمام اختيار راست در سعادت و شقاوت و ترقى و تنزل .
رشحه : مىفرمودند كه طالب عجز و بيچارگى خود را پيش مرشد بايد كه دائما مطالعه كند و بيقين « 2 » داند كه وصول به مقصود حقيقى ميسر نمىشود الا جهت مرشد و بهواسطه دريافتن رضاى او و همه طرق « 3 » و ابواب ديگر بر خود مسدود بيند و همگى « 4 » ظاهر و باطن خود را فداى وى كند و علامت مرشد كامل آن بود كه طالب هرچند عالم و عارف بود و آنچه داند و تواند بر سلوك سعى نمايد و بعد ذلك در حضور يا « 5 » غيبت توجه به روحانيت مرشد نمايد ، آن سعىهاى وى به كلى محو شود و بىحاصلى و فروبستگى - كار خود را پيش از توجه به مرشد ، مطالعه كند « 6 » و دريابد و على التحقيق بيند و هرچند منازل و مراحل قطع كند ، آن همه در جنب مطالعه كمال مرشد و قوت سير و روحانيت « 7 » او كه بطير مبدل شده است بمدد جذبات الهى بهغايت اندك نمايد تا كه « 8 » سير او سالها به يك ساعت مرشد نرسد .
رشحه : مىفرمودند كه « 9 » اميد جز آن نيست كه على الدوام هر لحظه قصور افعال خود را مىبيند و دربار « 10 » قصور درمىآيد و از سرگشتگى و درماندگى ، ملاحظه كرم و مشاهده الطاف مىكند « 11 » و پناه مىبرد و التجا مىنمايد بمحض لطف و عنايت ، و حضرت خواجه بزرگ قدس الله « 12 » تعالى سره به اين صفت امر فرمودند و فرمودند « 13 » كه دايم مرا در اين صفت مىدارند .
هامش
( 1 ) - بر : قصد او فعلا ، مى : ( قصدا ) ندارد
( 2 ) - مى ، چپ : و يقين داند
( 3 ) - بر :
و همه طريق
( 4 ) - مى : همگى همت ظاهر
( 5 ) - بر : در حضور و غيبت
( 6 ) - چپ :
مطالعه كمال كند
( 7 ) - چپ : قوت سير در روحانيت
( 8 ) - مج : تاك سير او
( 9 ) - مج :
( رشحه ) ندارد
( 10 ) - مى : و در قصور مىدرآيد - چپ : و دربار قصور مىدرآيد
( 11 ) - مج : الطاف مىكنند
( 12 ) - چپ : قدس سره
( 13 ) - چپ : ( و فرمودند ) ندارد