عبارت فرمودهاند « 1 » كه ياد كرد عبارت « 2 » از تكلف است در ذكر ، و بازگشت عبارت از رجوع است به حق سبحانه بر آن وجه كه هربار كه كلمه طيبه را گويد از عقب آن به دل انديشد كه خداوندا مقصود من توئى و نگاهداشت عبارت از محافظت اين رجوع است بىگفت زبان و يادداشت عبارت از رسوخ است در نگاهداشت .
رشحه وقوف زمانى
: « 3 » حضرت خواجه بهاء الدين « 4 » قدس الله تعالى سره فرموده - اند وقوف « 5 » زمانى كه كارگزارنده رونده را هست ، آنست كه بنده واقف احوال خود باشد كه در هر زمانى « 6 » صفت و حال او چيست ، موجب شكر است يا موجب عذر و حضرت مولانا يعقوب چرخى قدس سره « 7 » فرمودهاند كه حضرت خواجه بزرگ اعنى « 8 » خواجه بهاء الدين قدس الله تعالى « 9 » سره مرا در حال قبض به استغفار امر فرمودند و در حال بسط بشكر « 10 » و فرمودند كه رعايت اين دو حال وقوف زمانى است ، و هم حضرت خواجه بزرگ « 11 » فرمودهاند بناى كار سالك را در وقوف زمانى بر ساعت نهادهاند تا دريابنده نفس شود كه بحضور مىگذرد يا به غفلت ، كه اگر بر نفس بنا كنند دريابنده اين دو صفت نشود و وقوف زمانى نزد صوفيه قدس الله تعالى ارواحهم عبارت از محاسبه است و حضرت خواجه بزرگ فرمودهاند « 4 » كه محاسبه آنست كه هر ساعتى آنچه بر ما گذشته است ، محاسبه كنيم « 12 » كه غفلت « 13 » چيست و حضور چيست ، مىبينيم كه همه نقصانست بازگشت مىكنيم و عمل از سر مىگيريم .
رشحه ، وقوف عددى
: و آن رعايت عدد است در ذكر ، حضرت خواجه بهاء -
هامش
( 1 ) - مى : فرمودند
( 2 ) - مى : ( عبارت ) افتاده
( 3 ) - بر : ( وقوف زمانى ) ندارد
( 4 ) - چپ : بهاء الحق و الدين قدس سره
( 5 ) - مى : ( وقوف زمانى ) ندارد
( 6 ) - بر :
هر زمان
( 7 ) - مى ، قدس الله تعالى
( 8 ) - مى : يعنى
( 9 ) - مى ، چپ : قدس سره
( 10 ) - چپ ، شكر فرموده
( 11 ) - مى : بزرگ قدس سره
( 12 ) - مى : چپ : مىكنيم
( 13 ) - مج :
( غفلت چيست و حضور چيست ، مىبينيم كه همه نقصان است بازگشت مىكنيم ) ندارد ولى نشانه افتادگى هست و در حاشيه هم چيزى نوشته بوده مطابق معمول پاك شده .