شده و حادثه مربوط به سال 914 نمىتواند در متن كتاب باشد و النهاية چون مؤلف رشحات كه تا سال 939 در قيد حيات بوده ، عادت داشته كه وفات رجال رشحات را كه در ميان 909 - 939 درگذشتهاند در حاشيه كتاب خود مقابل ترجمه احوال متوفى يادداشت كند و نيز چنان كه در ذيل صفحه 591 متن رشحات اشاره شده در خصوص قتل خواجه محمد يحيى دو روايت مختلف موجود است كه نسخه ( بر ) روايت اول و نسخه ( مج ) روايت ثانى را ضبط كردهاند اما نسخه ( مى ) بعد از اينكه تمام روايت اول را نقل كرده روايت دوم را نيز در دنبال آن آورده و توضيح هم نداده است و همچنين است موضوع معناى لغتى يا تعريف اصطلاحى كه عادتا در حاشيه كتاب است آن را هم بمتن افزوده است .
علت اين بىترتيبىها و بىدقتىها شايد اين باشد كه كتابى كه نسخه ( مى ) از آن استنساخ شده مطالب متن و حاشيهاش درهم بوده و نسخهبردار هم بىآنكه به اين آشفتگىها و نابسامانيها توجه كرده باشد عينا از آن كتاب به همان صورتى كه بوده رونويس كرده است و از اين نابسامانىها و از اين بىرسمىها كه عبارت از داخل كردن مطالب حاشيهها در متن كتاب است در اين نسخه فراوان ديده مىشود .
5 - نسخه ( چپ ) : اين نسخه نيز متعلق است به كتابخانه مخدوم معظّم و استاد بزرگوارم جناب آقاى دكتر حسن مينوچهر و علامت اختصارى آن ( چپ ) است ، اين نسخه بقطع وزيرى بزرگ كه بر روى كاغذ زردرنگ و كاهى و به خط نستعليق هندى نوشته و با چاپ سنگى در سال 1912 ميلادى يعنى متجاوز از شصت و پنج سال پيش در شهر لاهور به زيور طبع آراسته شده است .
اين نسخه با وجودى كه بطور معمولى چاپ شده و يك چاپ منقح انتقادى
رشحات عين الحيات ( فارسي ) — صفحة مقدمه مصحح 150
مساهمون: على بن حسين واعظ كاشفى
صمقدمه مصحح ١٥٠