15 - هرچگاه : در اين متن كلمه هرچگاه ( بجاى هرگاه ) استعمال كرده است اين قيد مركب را به اين صورت ، حقير در لغت نيافتم جز لغت ( هر چگونه ) كه به همين معنى در التفهيم ابو ريحان بيرونى آمده است :
. . . گفتم حديث صحيح است كه هرچگاه حق سبحانه بنده را به دوستى گيرد ، دوستى او را در دلهاى بندگان خود اندازد . ص 116
. . ، و هرچگاه كه وى را بطبع وى بازگذارند ، غير آن امر بىكيف ، هيچ چيز ديگر در وى ظاهر نخواهد شد . ص 469
16 - بعده : در چند مورد ديده شده كه بجاى ( بعد از آن ) كلمه ( بعده ) استعمال كرده است .
. . . بعده فرمودند علمى كه سبب الم و تشويش تو شده است من كى ترا فرمودم . ص 606 بعده تكرار شغل و كثرت عمل ، كيفيت بىخودى در وى متزايد مىشده . ص 287
17 - صفت از اسم و ( ب ) اتصاف : با اسم و باى اتصاف صفت ساخته است كه بر بلاغت و زيبائى جمله افزوده است .
برادران ايشان مردم بناموس بودند ص 141 خدمت مولانا نظام الدين بسيار به قوت بودند ص 196 جوانى بوده است بهغايت بجمال كه حضرت خواجه بزرگ وى را صيد كرده بودند .
18 - جمع بستن ضماير منفصل جمع : در برخى موارد ضماير منفصل جمع ما و شما را با ( ان ) جمع بسته است ، شايد در تداول عامه مردم ماوراءالنّهر معمول بوده است : مثال
. . . در باطن شمايان او را اين همه وقع باشد و سخن او را در شمايان اين همه نفاذ بود . ص 543
رشحات عين الحيات ( فارسي ) — صفحة مقدمه مصحح 131
مساهمون: على بن حسين واعظ كاشفى
صمقدمه مصحح ١٣١