الواعظ الكاشفى . . . كه اين رسالهاى است كثير الفوائد و غريز العوائد مشتمل بر خواص آثار حروف مقطعه قرآنى و سور آيات فرقانى كه از نفايس علوم خفيه است و منسوب و مخصوص بحضرات كرام اهل البيت عليهم التحيه و السلام سمت تقرير و تحرير پذيرفته . . . و چون مباحث اين كتاب از جمله علومى است كه منسوبست به آل عبا و ائمه اثنا عشر ، لاجرم مقامات و ابواب آن را به پنج كه عدد آل عبا است بنا نهاد و فصول آن ابواب بر دوازده كه عدد ائمه اثناعشر است قرار داد . . . و واضع جعفر و جامع كه دو كتاب شريفند در اين فن حضرت مقدسه شاه ولايت . اهل هدايت امير المؤمنين و امام المتقين اسد الله الغالب على بن ابى طالب بوده است ، و بعد از آن حضرت ، يازده فرزند بزرگوار ايشان كه ائمه معصومين و هداة اهل حق و يقيناند ، رضوان الله عليهم اجمعين بطريق وراثت اين علم نفيس را مستحضر بودهاند و از آن دو كتاب شريف استخراج معانى غامضه مىفرمودهاند به تخصيص حضرت امام همام ابو عبد الله جعفر بن محمد الصادق عليه و على آبائه الكرام التحية و السلام . « 1 »
بىآنكه نيازمند توضيح يا تجزيه و تحليل باشد كاملا واضح است كه اين نوشتهها زائيده فكر و ريخته قلم يك دانشمند شيعه است . از مجموع قرائن و امارات موجود قدر متيقن اين است كه مولانا صفى از اواسط زندگانى خود يعنى بعد از سال 909 هجرى كه تاريخ اتمام تاليف كتاب رشحات است يك فرد شيعه اثنا عشرى بوده است ، اگرچه پى بردن به علل و جهات موضوع تغيير مذهب كه يك امرى وجدانى است و دست يافتن براز درون و ايمان قلبى آدمى كه با لطيفترين احساسات انسانى توام است كار سهل و آسانى نيست ، آن هم پس از گذشتن قرنها از آن تاريخ ، با اين وجود آنچه از اوضاع و احوال زمان و ظاهر قضايا استنباط مىشود اين است كه از اواخر قرن نهم كه اختلافات
هامش
( 1 ) - از كتاب حرز الامان من فتن الزمان ، نسخه خطى كتابخانه مركزى دانشگاه تهران شماره 2828