رو به رو ديده بود بسيار مضطرب گرديد . او كه مى خواست با يك مسألة امام ( عليه السلام ) را سؤال
پيچ كند و شخصيت او را در هم شكند ، ناگهان خود را در غرقابى از پرسشهاى گيج كننده
رو به رو مى يافت ، زبانش بند آمد و عجزش آشكار گرديد ، از پاسخ فرو ماند و دانشمندان و
فقهاى حاضر در مجلس هم به احترام قاضى ، سكوت اختيار كردند .
مأمون پيروزى پيشواى نهم را افتخار خود دانست و به درگاه ايزدى شكر و سپاس
نمود . رو به مجلسيان گفت : " اين است همان ابن الرضا كه نمى خواستيد او را بشناسيد آيا
اين آشنايى كافى است كه ديگر بار ، لب به سخن اعتراض آميز باز نكنيد ؟ " ( 1 )
مأمون رو به امام كرد و تقاضا نمود كه جواب سؤالات فقهى را خودتان بيان فرماييد تا
همگان استفاده كنيم . پيشواى نهم با بيان شيواى خود ، پاسخ تمام سؤالاتى را كه قاضى
القضاة از حل آنها عاجز مانده بود و مى خواست به وسيلهء آن اعتبار پيشواى عاليقدر را در
هم بشكند ، براى همهء مجلس نشينان آشكار ساخت :
پاسخ سؤالات فقهى
امام جواد ( عليه السلام ) در توضيح فروع مختلف مسألة چنين فرمودند :
" اگر شخص محرم ، شكار را در خارج از محدودهء حرم انجام و شكار از پرندگان و بزرگ
باشد ، كفاره آن يك گوسفند است .
اگر در داخل حرم ، مرتكب شود ، كفاره آن دو برابر خواهد بود .
اگر بچه پرنده اى را در خارج از حرم شكار كند ، او بايد كه يك بره ، تازه از شير گرفته اى
كه از شير باز شده باشد ، كفاره دهد در صورتى كه در داخل حرم ، صيد نمايد ، يك بره از
شير گرفته شده را و قيمت پرنده را نيز بايد بپردازد .
اگر حيوان شكار شده ، الاغ وحشى باشد ، كفاره آن گاو است .
اگر شتر مرغ باشد ، كفاره آن يك شتر است .
اگر آهو باشد ، يك گوسفند كفاره دارد .
هامش
1 . حلية الابرار بحرانى ص 404 .