( 45 ) - الف ، د : تلى سنگ .
ب : تلى سنگى .
( 46 ) - الف : خداوندا هركه از تو سيم بايد سيم بده و هركه زر .
( 47 ) - ب : و هركه را غلام .
( 48 ) - ج : و چيزى خواهد مرده .
( 49 ) - الف : خيرجهء خود تو بس .
( 50 ) - ب ، د : برين حال آن كراى از .
( 51 ) - الف : بنگر كه خود اد مىگوييد :
ب : بنگر كه چها مىگويد . ج : يعنى بنگر . د : يعنى غبن است كه خود را خدا مىگويد .
( 52 ) - ب : كه او با كسى فراز آيد . ج :
كه او كسى فراز آيد . د : كه او كسى فراز آيد هيچچيز نامد .
( 53 ) - ( 53 ) - ب : ندارد .
( 54 ) - الف : و اين چه مىكرد .
( 55 ) - ب : و شيخ الاسلام گفت .
( 56 ) - الف : كوبسى . ب ، د : گويى .
( 57 ) - ج : و نفسى فراز آيد . د : فراز آمد .
( 58 ) - ج : فرا نيامده .
( 59 ) - الف : هيچچيز نيابيد . ب : هيچچيز .
( 60 ) - ب ، د : بسته است . ج : و كس را در آن سخن نيايد .
( 61 ) - ج : « كه » ندارد .
( 62 ) - الف : و چشم و جايى شديد به خيرجه شدندى . ب : و جاى ديگر شدى به خيرجه . ج : چشم و حال ديگر به خيرجه .
( 63 ) - الف : الحمد خواندى و بدمدى .
ج : الحمد برخواند .
( 64 ) - ب : وقتى كسى .
( 65 ) - الف : « بود » ندارد .
( 66 ) - ب ، د : راست مىخوانى و ايدر بر .
ج : و ايدر بر .
( 67 ) - د : « كه » ندارد .
( 68 ) - الف : من از خرقانى الحمد الهمد للّه شنيدم . ج ، د : الهمد للّه شنيدم .
( 69 ) - ب : الحمد نمىدانست .
( 70 ) - ب ، د : بوده .
( 71 ) - ب : درويش و سيد . ج ، د : و خداوند .
( 72 ) - الف : « است » ندارد . ج : به گازيارگاه ما در قبر است . د : به كار بارگاه ما .
( 73 ) - ب ، د : خواجه عبد اللّه .
( 74 ) - الف : ترا فرنشانند .
( 75 ) - د : كه ترا .
( 76 ) - ج : و مرا فرونشانند .
( 77 ) - ب : پسر ذهل .
( 78 ) - الف : كه فرونشانند . د : من درنشانند كه تو فروننشانند .
( 79 ) - الف ، ج : امير خراسان وى را . ب :
وى امير خراسان بود وى را .
( 80 ) - ب ، د : به قلاة . ج : به قلاه .
( 81 ) - ج ، د : بردند و در طاقى كردند و در برآوردند تا آنجا برفت .
( 82 ) - ب ، د : « كه » ندارد .
( 83 ) - ب ، د : سيد بوده .
( 84 ) - ب ، ج ، د : و صاحب كرامات در تاريخ .
( 85 ) - ب : « هراة » ندارد .
( 86 ) - ب : قبولى .
( 87 ) - ب : كردى . د : كرده بود .
( 88 ) - ج : گفتم .
( 89 ) - الف ، د : روزگار برآمد .
( 90 ) - ج : و وى را بس هرات بود و قبولى بود عظيم . د : رئيس هرى بود .
( 91 ) - د : در معامله .
( 92 ) - الف : او اثر مىكرد . ج : او اثر كرد .
( 93 ) - ب : خواجه عبد اللّه .
( 94 ) - الف ، ب ، د : ببايد رفت .
( 95 ) - الف : به حوالى جان كن كه سخن .
د : به حوالى جايى كه مىخواهى .
( 96 ) - الف : و پدر هايوركان بود . ب :
والى شهر بود و بر زهادت و توكل بود . ج : و پدر هريوكان بود .
( 97 ) - الف : مىكرد . ب : تيمار خلق مىبرد و شهر . ج : تيمار خلق و شهر .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 600
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٦٠٠