تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 601

مساهمون:

ص٦٠١
( 98 ) - الف ، د : بىسؤال و مالى عظيم . ب : مال عظيم . ج : بىسؤال و مال عظيم . ( 99 ) - ب : خراسان گفت و خود حافظ بود و فقيه و مكثر . د : خراسان گفت و خود حافظ . ( 100 ) - ج : بودى . ( 101 ) - الف : پدر و مادر . ( 102 ) - الف : از ده غروار بود قريه به هرات . ب : از ده دل‌فرار بود . ج : از ده غزان بود . د : از ده غزار بود قريه به هرات . ( 103 ) - ج ، د : ليث فوشنجه بود . ( 104 ) - ب : او را . ( 105 ) - ب : بنشين تا من . ( 106 ) - ج : و برفت . ( 107 ) - ب ، ج ، د : « را » ندارد . ( 108 ) - ب : ديد آنجا نشسته . د : ديد هم آنجا نشسته بود . ( 109 ) - ب ، ج : دوستان خود . د : « است » ندارد . ( 110 ) - د : « گفت » ندارد . ( 111 ) - ب : بوده . ( 112 ) - الف : به خدابان مىگذشتم . ب : سبب بماندم ايدر به خدابان مىگدشتم به گورستان . د : به خدايان مىگدشتم بر گورستانى . ( 113 ) - ب ، د : به گور بازنشسته بود . ( 114 ) - ج ، د : حالى ببود . ( 115 ) - د : شفيق . ( 116 ) - ب : به نوحه ببرسيدى و بگريستيد . د : به نوحه نيوشيدى و بگريستيد . ( 117 ) - د : درماندهء از صحبت تو . ( 118 ) - الف : لذت يابد يابندهء تو پس چه بايد . د : لذت ياوند . ( 119 ) - الف : به خدا به آنست . ج : قبرى ليث پوشنجه بخدابانست . د : ليث فوشنجه به خدايانست . ( 120 ) - ج : بر سر قبر وى . ( 121 ) - ب : چهارطاقك و به آن خانه و . د : چهارطاقك و به آن خانهء كردند و . ( 122 ) - ب : مىبودند بر سر گور وى . ( 123 ) - ب ، د : و پهلوى . ( 124 ) - ج : « رحمهم اللّه » ندارد . ( 125 ) - ج : اين قبر . ( 126 ) - الف : نارفروش است . ب : نارفروش آيد . ج : نار فروشيد . ( 127 ) - الف : را خوش مىآمد . د : شيخ الاسلام گفت كه مرا مى خوش آمد . ( 128 ) - ب : « و گفت كه » ندارد . ( 129 ) - الف : نيكوئى خود به آن مىبينم . ( 130 ) - الف : فزه مزهء او در خلق مىفروشد . ب : ليث پوشنجه وقتى در رود هرات . . . ج : در حلق مىفروشد . د : با من رازى كرده . ( 131 ) - ب ، د : « مى » ندارد . ( 132 ) - ب ، ج ، د : مرا فرا گرفتى . ( 133 ) - ب : « مرا » ندارد . ( 134 ) - ب : برخوانم . ج : قل هو اللّه احد . د : سورة قل هو اللّه احد . ( 135 ) - ج : از آن ترسم . د : از آن بوستم . ( 136 ) - ب : بخوانم و نمىتوانم . ( 137 ) - ب : هرگه گويم احد . ( 138 ) - الف ، ب : كه آيد . ( 139 ) - ب : + و اللّه اعلم .