( 50 ) - الف : بر وى منكر شدند و انكار كردند . ب ، ج : بر وى منكر گشتند و انكار كردند .
( 51 ) - د : « و » ندارد .
( 52 ) - ج : بر او .
( 53 ) - ب : كش دست و پاى ببرد و چشمش بركنند . ج ، د : و چشم بركند .
( 54 ) - الف : آنهمه به آن بوى بود و به دعاى . ج : آنهمه به آن ببود .
( 55 ) - الف : بود . ب : آيد . د : آمد .
( 56 ) - د : سال وى را عمر بود .
( 57 ) - با شريف حمزهء عقيلى مىبوده در بلخ از ياران وى بوده .
( 58 ) - ب ، ج : پير فارسى . د : پير پارس و ابو الحسين .
( 59 ) - الف : بوالقاسم جنانه . ب ، د : جز ايشان ، ج : جز زيشان .
( 60 ) - د : « ياران يكديگر بودند » ندارد .
( 61 ) - الف : و شريف حمزه پدر من ايشان همه مه مىداشت . ب : از ايشان همه را مه مىداشت . ج : از ايشان همه مىداشت - . د : پدر من نه از ايشان مىداشت - .
( 62 ) - ب : پدر من مىگفت .
( 63 ) - د : گفتم كه .
( 64 ) - ج : عارف او .
( 65 ) - ب ، ج ، د : روز سهشنبه .
( 66 ) - الف : شش روز مانده باشد از ذىالقعده سنه تسع و ثلاثمائة به باب .
ب ، ج : از ماه ذىالقعده . د : شش روز مانده بود از ذوالقعده سنه تسع و ثلاثمائة كه او را به باب .
( 67 ) - ب : و دو دست ج د ، و دست .
( 68 ) - الف : دست وى برند و پاى وى ببرند . ب : و نگونساز بردار كنند و بسوزانند . ج : دست وى و پاى وى ببرند . . . و بسوزانند . د : و چشم وى بركنند و نگونساز بردار كنند و بسوزند و خاكستر وى به باد بردهند .
( 69 ) - ب : آن وى بود و با وى بكردند .
ج : چشم برنهادم . د : چشم برنهادم آنهمه گفت با وى كردند .
( 70 ) - الف ، ج : آن مرا . ب : آن ورا .
( 71 ) - ب ، ج : « شاگرد الحسين » ندارد .
د : و شاكر الحسين .
( 72 ) - الف ، د : هيكل نام بود با وى .
( 73 ) - ب : و ابو العباس عطاء به سبب . ج :
و ابو العباس . د : وى را شاكر الحسين نام كردند و ابو العباس عطا را هم به سبب او بكشتند .
( 74 ) - ب : ابراهيم گفت كه . ج : ابراهيم گويد آن شب .
( 75 ) - د : حسين منصور بردار كردند اللّه تعالى به خواب .
( 76 ) - د : الهى .
( 77 ) - د : « بندهء خود » ندارد .
( 78 ) - الف : سر خود به او بازوغستم . ب :
سر خود با او ز وغستم باز خلق . د :
سر خود باز بوغستم .
( 79 ) - ج ، د : او را عطاى .
( 80 ) - د : « است » ندارد .
( 81 ) - ب : « ينتمى » ندارد .
( 82 ) - د : فاتك بن سعيد بن مشايخ من .
( 83 ) - الف ، د : گفت كه .
( 84 ) - ج : « و عقوبت » ندارد .
( 85 ) - د : اين كار به زندگانى .
( 86 ) - ب : اگر وى در آن تمام بودى و در انصاف . د : و در انصاف .
( 87 ) - د : « سخن » ندارد .
( 88 ) - ب : كه چون نه با اهل . د : با اهل آن گوى .
( 89 ) - ب : كرده باشى ترا . د : كرده بى و ترا .
( 90 ) - د : « وى در آن تمام بودى » ندارد .
( 91 ) - د : « و » ندارد .
( 92 ) - ج : كسى .
( 93 ) - د : « مى » ندارد .
( 94 ) - ب : ناوغسته . د : كه كس .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 388
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٣٨٨