( 12 ) - ب : قومى گويند زنديق بوده مشعبد و قومى گويند محقق بود و موحد .
د : قومى گويند زراق و مشعبد بود و قومى گويند محقق و موجد بود .
( 13 ) - د : بوداند .
( 14 ) - ج : بپذيرند . د : سه تن وى را بپذيرند يكى .
( 15 ) - ب : بو القسم . ج : بوالقاسم . د : يكى ابو العباس عطاء و شيخ ابو عبد اللّه خفيف .
( 16 ) - الف : وى را نپذيرند . ب : وى را نبديرد .
( 17 ) - الف : وى را نپذيرم رد كنم . ب :
وى را بنبديرم بهر مشايخ را و د : و علم را رد نكنم .
( 18 ) - الف : شما همچنين كنيد .
( 19 ) - ب : موقوف گداريد .
( 20 ) - ب : كه وى را بديرد دوستتر دارم كه رد كند . ج ، د : كه وى را .
( 21 ) - د : ابو عبد اللّه خفيف وى را گويد كه امام ربانى است .
( 22 ) - ب : استاد خود عبد اللّه خفيف . د :
ابو عبد اللّه خفيف .
( 23 ) - الف : چه گويم در حق كسى كه مىگويد - . ب : للحلاج .
( 24 ) - ب : وحدتى و احدى . ج ، د : وحدنى واحد بتوحيد صدق .
( 25 ) - د : المسالك طريق .
( 26 ) - ب : هو حق و الحق . د : هو حق و الحق للحقائق لابس ملبس حقايق حق .
( 27 ) - ب : طوالع زهرات .
( 28 ) - الف : يشعشعن .
( 29 ) - الف : و انشد الدقاق . ب : « اولها » ندارد . د : و انشدنا الرفاف ثلاثة ابيات اولها . ج : بيت و عنوان را ندارد .
( 30 ) - الف : اما به هركس مىگفت . ب : اما با هركه كس بگفت . ج : اما با هركسى مىبگفت . د : اما با هركس مىنگفت .
( 31 ) - د : و بر ضعف حمل كرد شريعت برد و بر مسلمان نه خشود وى را از آن سبب افتاد و آنكه افتاد وى را باآنهمه دعاوى .
( 32 ) - ج : « و وى » ندارد .
( 33 ) - ب : باآنهمه دغاء وى . ج : و باآنهمه .
( 34 ) - الف : شبانهروز . ب : شباروزى . د :
شبانروز .
( 35 ) - الف : نماز مىكرد و آن و روز و آن شب . ب : نماز مىگزارد . د : و در آن شب .
( 36 ) - ب : كه ديگر روز آن او را بكشتهاند .
د : كه روز آن وى را بكشتند .
( 37 ) - ب ، د : « كه » ندارد .
( 38 ) - د : « كه » ندارد .
( 39 ) - د : پيغمبرى است .
( 40 ) - ب : زير دار وى باز ايستاد و گفت .
د : زير دار وى آمد گفت .
( 41 ) - ج : فرموده بود كه او دعوى پيغامبرى مىكند و اين . د : وى را بكشته يعنى فرموده بود كه او دعوى پيغمبرى مىكند و اين دعوى خدائى مىكرد .
( 42 ) - ب : « كه » ندارد .
( 43 ) - ب : لكن . د : من همانكه او گفت گفتم ليكن .
( 44 ) - ج : رفت در بزد . جنيد گفت . د :
وقتى بر در سراى جنيد رفت در بزد گفت .
( 45 ) - ب : « جنيد » ندارد .
( 46 ) - ب : اى خشية . ج : تسندها .
( 47 ) - ب : و آنچه افتاد او به دعاى استاد وى بود عمرو بن عثمان مكى كه جز وى تصنيف . ج : استاد وى بود . د :
و آنچه رسيد وى را به دعاى استاد وى بود .
( 48 ) - ج : و بوغست و با خلق نمود . د : و با خلق بوغست .
( 49 ) - ب : « بود » ندارد .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 387
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٣٨٧