( 31 ) - ب : صوفى .
( 32 ) - الف ، ج : تو در مركب .
( 33 ) - ج ، د : آشامندهء وقت .
( 34 ) - الف : بشنيدهء و خلق صوفى . ب :
وقت اوست .
( 35 ) - ب : و نسبت او مر خود را خلق اوست . د : و نسبت او موجودايد .
( 36 ) - ب : حال اوست .
( 37 ) - الف : على سهل يار اوايد . ب : كه سهل على مروزى يار اوست . د : سهل على مروزى .
( 38 ) - د : آن .
( 39 ) - د : + كه .
( 40 ) - ج : « ابن المبارك » ندارد .
( 41 ) - الف : گفت كه .
( 42 ) - ب : « وى » ندارد .
( 43 ) - ب ، ج : بر بام من .
( 44 ) - ب : حوران بودند بديرهء او .
( 45 ) - الف : فرستادند .
( 46 ) - د : بر بام من هيچكس نيست .
( 47 ) - الف : در حال جان بداد . ج : + رحمه اللّه تعالى . د : رحمه اللّه .
( 48 ) - الف : كه بنده بدان بنوازد . ب :
بران بنوازد . ج : به آن .
( 49 ) - ب : فراغ دل . ج : فراغت .
( 50 ) - ب : مصطفى صلى اللّه عليه و سلم گفت . د : و مصطفى .
( 51 ) - ج : فيهما بحيل كثير .
( 52 ) - ج ، د : الصحة و الفراغة .
( 53 ) - الف : كسى را تقوى . ب : تقوى بر وى نه غالب .
( 54 ) - الف : به از فراغ باشد . ب : به از فراغت بود . د : به از فراغت .
( 55 ) - الف : بلا نخيزد .
( 56 ) - ب : چنان كه كسى گفته شعر . ج ، د :
چنان كه كسى گفته .
( 57 ) - د : اما آنكه .
( 58 ) - الف : ملك باشد . ب : دارد فراغت او را ملكى باشد . ج : ملكى بود .
( 59 ) - الف : حق باشد . ب : حقست .
( 60 ) - الف : دوكان .
( 61 ) - ب ، د : او را در زيادت .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 286
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٢٨٦