تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩

اختلاف نسخه‌ها

( 1 ) - ب : على بن حمزهء اصفهانى حلاج . د : حمزة اصفاهانى الحلاج . ( 2 ) - ب : يوسف البناء . ( 3 ) - د : « به اصفهان » ندارد . ( 4 ) - فقير گفت مرا كه . ( 5 ) - الف : گفت على حمزهء حلاج . ب : على ابن حمزة الحلاج . ( 6 ) - ب : يوسف رازه افتادم فا او مىبودم به اصفهان . ج : مىبودم به اصفهان و با وى مىنشستم . د : به روزگار به محمد يوسف رازه مىبودم به اصفهان و با وى مىنشستم . ( 7 ) - ج : مىنبشتم . د : گفتى حكايات مىنوشتم - . ( 8 ) - ب ، ج ، د : نزديك او . ( 9 ) - د : محمد بن يوسف . ( 10 ) - الف : به غم رسيدم . ج : كه صفت نتوان كرد . د : به غم رسيدم كه صفت نتوان . ( 11 ) - الف : مرا برنتابد . ب : اصفهان . ج : اصفهان مرا برنتابد . د : اصباهان مرا برنتابد . ( 12 ) - الف : ايشان . ب : حكايات مىكردند . ( 13 ) - الف : چيزى مىگفتند . ب ، د : از سخنان او چيزى . ( 14 ) - ب : وقتى سخنى رفتى ، ج : رفتى كه آن مرا . د : وقتى كه مرا سخنى از آن خوش . ( 15 ) - د : از هركس . ( 16 ) - ب : بر كنار آب . ( 17 ) - ب : آن كاغدها . ( 18 ) - الف : رنجى رسيد بر من كه . ب : رنجى رسيد به من صعب كه . ( 19 ) - ب ، ج : « از » ندارد . ( 20 ) - ب ، ج ، د : « فرا » ندارد . ( 21 ) - ب : + رحمه اللّه . ( 22 ) - ب : دفترها در آب . ( 23 ) - ب : آرى استاد . ( 24 ) - ب : درين سخن بودم كه مصطفى را صلى اللّه عليه و سلم ديدم مىآمد . ( 25 ) - ب : او را ديدم . ( 26 ) - د : از شادى فراپيش او دويدم . ( 27 ) - ب : مصطفى در من خنديد . د : مصطفى صلى اللّه عليه و سلم در من نگريست و بخنديد . ( 28 ) - ب : مصطفى عليه السلام . ( 29 ) - الف ، ج : صلى اللّه عليه . ( 30 ) - ب : ز شادى . ( 31 ) - الف : « دوستى » ندارد . ( 32 ) - د : و دوستى . ( 33 ) - ب : اين بودى . ج : كامستيد كه اين كار : د : كامسقيد كه . ( 34 ) - ب ، ج : هيچ‌چيز . ( 35 ) - ب : بود . ج : نيسابور بوده . د : نيشابور بوده . ( 36 ) - الف : صحبت كرده . ب : و او را . ج ، د : پنجاه و پنج حج . ( 37 ) - د : از نيشابور رفته بود در . ( 38 ) - ب : هر ميلى . ( 39 ) - د : اين ركعات چيست . ( 40 ) - الف : « گفت » ندارد . ( 41 ) - الف ، د : من‌اند . ب : منست . ( 42 ) - ج : و شيخ . ( 43 ) - د : ايد . ( 44 ) - د : از عارف نشان نيست عارف آن است . ( 45 ) - ب : هر نشانى كه . ج : هر نشان از عارف . ( 46 ) - ب ، ج : شنيدى . ( 47 ) - ب ، ج : آواز آمد . ( 48 ) - الف : + و سلم .