خواست بيرون آيد ، آنحضرت دستور ميداد كه ويرا در حوض اندازند ؛ تا اينكه سائل دست از جان بشست واز جان ودل متوجّه اسم عليم شد ؛ ودر نفس خود گفت :
خداوندا تو آگاهى كه من براي پرسش اسم أعظم تو بنزد اين امام آمدم وأو قصد جان مرا دارد ، ترا بحقيقت اسم عليم مرا نجات ده . آنگاه حضرت صادق دستور داد تا سائل را از آب حوض بيرون آوردند ، وچون لباس پوشيد ، امام عليه السّلام بدو فرمود اسم أعظم تو همان عليم است كه در دل خود بدو متوسّل شدى . پس هر اسمى ربّ خاصّى است كه مربوبى معيّن ومخصوص ميطلبد وهمان اسم ، ظاهر كنندهء رحمت صفاتى براي مظهر خود ميباشد ، وخداوند بظهور در آن ، بشخص سائل رحمت ميكند ، وبهرصورت ، رحمت ذاتي الهى بدون خصوصيّت اسمى ، همهء أشياء امرى وخلقي ومعقول ومحسوس را فراگرفته وگاهى ضمير متكلّم اضافه برحمت بوده وگويد :
« وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ »
چنانكه در مواضع ديگر نازل است :
« كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ »
و
« رَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ »
و
« فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ »
و
« فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ واسِعَةٍ »
و
« آتانِي رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ »
و
رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ
وموارد ديگر كه رحمت گاهى به اللّه وگاه ديگر بربّ مطلق وزماني بربّ مقيّد ودر جايى « رحمة منه » يعنى از أو ، در موردى هم مضاف به عنديّت بوده ودر برخى از فقرات الهى با هدايت مترادف است ، كه با معاني تشريعي آن قابل جمع ميباشد ؛ چنانكه در كريمهء ديگر با أمر اللّه مترادف بوده وهمهء اين موارد دليل بر اينستكه رحمت الهى بهر اسمى از أسماء اللّه تعلّق داشته وهر اسمى عبارت از ربّ خاصّى است كه مربوبى معيّن ، مظهر آن ميباشد ؛ وبهمين ملاحظه راحم ومرحوم بودن تحقّق مىيابد .
سپس بايد دانست كه براي رحمت واسعهء الهى ، شعبهها وفروع بسيارى بوده وهمين شعب وفروع نيز بتعدّد أسماء خداوندى وأرباب مقيده ، متكثّر ومتعدّد ميباشند ودر اينصورت رحمت الهى نسبت به اسمى واحد از أسماء خاصّ وى ، مانند ربّ وعليم وسميع وبصير وقادر وغيره ، متوجّه برحمت عامّهء الهى نشده وصرفا بهمان اسم خاصّى مربوط است كه سائل در مقام سوآل ، حضرت حقّ را بظهور در آن اسم يا ربّ خاصّ خوانده ومطلبي را از أو درخواست كرده است ؛ يعنى هرگاه سوآل كنندهاى خداى را - جلّ جلاله - در قول خود باسم ربّ مانند « ربّ إرحم » بخواند ، يعنى بگويد پروردگار من ، مرا مورد رحمت خود قرار ده ، ويا بگويد : « يا اللّه إرحمنى » وأسماء ديگر حقّ ؛