وى هم تا قيامت جريان دارد . بجز آيهء مذكور آيات وكرائمى ديگر در كتاب اللّه موجود است ، كه حاكى از پوشش سيّآت گنهكاران مؤمن ومتّقى ميباشد ، مانند كريمهء :
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ
ونيز آيهء 65 از سورهء مائده ، و 195 از سورهء آل عمران و 5 از سورهء الفتخ و 2 از سورهء محمّد ، دليل بر پوشش گناهان مؤمن است .
« استصحاب أصل قبول توبه تا موت انسان »
قبول توبه از گناه ؛ اصلى است مورد استصحاب واستصحاب يعنى « ابقاء ما كان على ما كان » پس أصل مزبور قابل هيچگونه خدشه واستثنايى نبوده ، تا انسان زنده است ، در معرض خطيّات وسيّئآت ومعاصي كبيره وصغيره ميباشد ، وتا خداوند سبحان باقي است توبهفرما وتوبهپذير بوده وتا انسان وخدايى هست ؛ شريعت مطهّرهء الهى حاكم ميباشد ويكى از أصول محكمه آن امر بتوبه است وبهمين دليل راه توبه بر انسان باز بوده وتا گاه وفات اين باب بروى كسى بسته نيست ؛ زيرا توّاب اسمى از أسماء اللّه بوده وهمانند جميع أسماء بايد حكومت وظهورى داشته باشد ؛ وهر ظاهري نيز مظهرى ميطلبد وتنها آن مظهر قلمرو ظهور وحكومت اسم ظاهر است ؛ پس ، شخص تائب از اين حيث محلّ ظهور ومقرّ سلطنت اسم توّاب بوده وحقّ تحقيق اينستكه بدانيم ، هر انساني تا زماني كه زنده است در معرض خطا وعصيان بوده وحتّى برخى از أنبياء نيز با ترك أولى خطاكارند ، وهر خطاكارى اعمّ از مرتكب كبيره يا صغيره ويا ترك أولى ميتواند بتوبه واستغفار روى آورده وگرد گناه را از دامن نفس خود بسترد ؛ ولذا باب توبه بروى همه ودر جميع ادوار عمر بروى آدمي فراز بوده وتا نفس در گلوى أو باقي است ، حتّى در لحظات آخر عمر ، توبهء أو مقبول وتوّاب توبهفرما ، توبهپذير هم خواهد بود ؛ زيرا توبه يعنى برگشت از خطا وعصيان وعدم قبول آن ، يعنى رضايت حقّ بانجام سيّئآت ؛ وچون چنين رضايتى كفر است ؛ نسبت كفر بحضرت حقّ محال است ؛ زيرا حضرت حقّ در نفس ذات خود بچه چيز يا كسى ايمان آورده ويا كفر بورزد ، ومعنى كريمهء :
« شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ »
اينستكه حضرت حقّ خود بخدايى خود شهادت ميدهد ، كه آنرا شهود حقّ وبحقّ وبا حقّ ومن الحقّ وإلى الحقّ دانند ؛ ودر نتيجة قبول توبه در پسينگاه عمر وحتّى در آخرين نفس تائب عين حقّ ومقبول اوست ، وگرنه بايد عقيدة داشت كه خداوند متعال راضى بعدم قبول توبهء حين الموت بوده وبكفر بندهء تائب رضايت داده