ميرسيد ، تا اينكه امام هشتم شيعه ، علىّ بن موسى الرّضا ( ع ) آنرا به بزنطى سپرد ومدّتى هم در دست أو بود ، تا آنگاه كه قرآن مذكور را از أو گرفت ومجدّدا دستبدست از هر امامي به امام ديگر رسيد ، واكنون نيز همان مصحف در دست حضرت صاحب الأمر والزّمان - عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف - موجود است ؛ وآن قرآن با قرآن موجود تفاوتهايى دارد كه از اينقرار است : 1 - قرآن علىّ عليه السّلام مرتّب برحسب نزول آيات بر رسول اللّه ميباشد . 2 - در آن قرآن آيات منسوخ بر ناسخ مقدّم آمده وخواننده نخست آيهء منسوخ را ميخواند وسپس ناسخ را وبهمين ملاحظه سبب نسخ احكام منسوخه را درمىيابد . 3 - تفسير وتأويل تفصيلي آيات در قرآن علىّ عليه السّلام مكتوب بوده وخواننده با خواندن آن علاوة بر قرآن بر تفسير وتأويل آن نيز واقف ميگردد . 4 - حقائق تنزيلى وأمور خاصّ آنها در قرآن مزبور بطور حاشية بوسيلهء علىّ عليه السّلام مرقوم است . 5 - محكمات ومتشابهات قرآن حكيم در هر آيهاى معلوم ومشخّص است 6 - هيچ حرفى ، حتّى الف ولامي از كلّ ما أنزل اللّه ساقط وحذف نشده است . 7 - أسماء ومشخّصات أهل حقّ وباطل در آن نمودار بوده وقابل شناخت كامل ميباشد . 8 - اين قرآن به املاء رسول اللّه ( ص ) وبخطّ أمير المؤمنين وامام الموحّدين است كه واجب العصمة بوده ونفس نفيس أو كلام اللّه ناطق وصراط مستقيم الهى است . 9 - جميع فضايح باصطلاح خلفاء ثلاثة وبعضي از أصحاب وأقوام اخلالگر ، يعنى مهاجرين وأنصار ، وشخصيّاتى كه على الظّاهر اسلام آورده ودر باطن مانند أبو سفيان وبرخى ديگر بكفر جلىّ وخفىّ خود باقي بودند ، در قرآن علىّ عليه السّلام مكتوب ومرقوم است ؛ وبالأخره دهمين امتياز قرآن ياد شده بر قرآن عثمان يا قرآن فعلى ، سهولت تعلّم در حقايق ومعارف خاصّهء آنست ؛ وگرنه از حيث مجموعهء آيات وحروف وسور ، كمترين فرقى با قرآن فعلى ندارد ، وعلّت مكتوم وپنهان ماندن وعدم شيوع آن در بين مسلمين بلحاظ اعلام فضاحتهاى برخى از مهاجرين وأنصار بود كه سه خليفهء اصطلاحى ، مانع شيوع وانتشار قرآن ياد شده گرديده وبدينوسيله در مقام حفظ مصالح شخصي خود برآمدند .
تمهيد المبانى يا تفسير كبير بر سوره سبع المثانى — صفحة 124
مساهمون: غلامحسين رضانژاد
ص١٢٤