چون در دل انسان ثابت و برقرار شد ، قهرا توكل به خدا و مراقبت در عبادت و يأس از مردم و قناعت در امور زندگى پيدا شده ، و چشم طمع از دست مردم خواهد بست . پس ايمان و طمع در يك جا جمع نمىشوند ، و هر كجا كه طمع باشد ، ايمان به خدا از آنجا رخت بر بسته است و علامت شخص مؤمن آنست كه هيچ گونه صفت طمع در دل او نبوده ، و هرگز چشم طمع به دست مردم نمىدوزد .
بشنو اين نكته كه خود را ز غم آزاده كنى ، خون خورى گر طلب روزى ننهاده كنى تكيه بر جاى بزرگان نتوان زد به گزاف ، مگر اسباب بزرگى همه آماده كنى
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 218
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢١٨