الباب الحادى و الخمسون في الحسد
( [ قسمت اول از ] متن )
قال الصادق ( ع ) : الحاسد يضر بنفسه قبل ان يضر بالمحسود ، كإبليس اورث لنفسه اللعنة ، و لآدم ( ع ) الاجتباء و الهدى و الرفع الى محل حقايق العهد و الاصطفاء ، فكن محسودا و لا تكن حاسدا ، فان ميزان الحاسد ابدا خفيف بثقل ميزان - المحسود ، و الرزق مقسوم ، فما ذا ينفع الحسد الحاسد ، و ما ذا يضر المحسود الحسد .
[ ( ترجمه ) ]
باب پنجاه و يكم در حسد
حضرت صادق ( ع ) فرمود : شخص حسود پيش از آنكه به محسود خود ضرر بزند به نفس خود صدمه زده است ، مانند ابليس كه به واسطهء حسدورزيدن به آدم ، خود را مستحق لعنت كرده و از پيشگاه عظمت و رحمت مطرود گرديد ، و در پشت سر اين حسد ، حضرت آدم به مقام بلند نبوت و هدايت نائل شده ، و از بندگان مخصوص و برگزيدهء پروردگار متعال گرديد . پس سزاوار است كه هميشه حسد برده شده باشى نه حسد برنده ، زيرا كه ميزان شخص حاسد هميشه سبك است ، و در مقابل آن ميزان شخص محسود سنگين مىشود . و ارزاق افراد