تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 189

مساهمون:

ص١٨٩
تعالى و تشغلك ألفته عن طاعة الله ، فان ذلك من أولياء الشيطان و أعوانه ، و لا يحملنك رؤيتهم على المداهنة عند الخلق ( الى المداهنة عند الحق ) ، فان في ذلك خسرانا عظيما . [ ( ترجمه ) ] آنچه را كه به يقين مىدانى به وسيلهء شك و ترديدهايى كه از جانب ديگران القاء مىشود ترك و نقض مكن ، و امر كردن تو به معروف از راه رفق و نرمى باشد ، و با مهربانى و محبت نهى از منكر كن ، و در هر حال خلوص نيت و خير خواهى صميمانه را ترك مكن ، خداوند متعال مىفرمايد : براى مردم هميشه به نيكويى حرف بزنيد . و از كسى كه معاشرت او سبب غفلت از ذكر پروردگار متعال است ، اعراض كن ، و از شخصى كه رفاقت و آميزش او موجب ترك طاعت و عبادت است ، دورى و پرهيز كن ، زيرا آنان از ياران و همراهان شيطان هستند ، و ديدن و اختلاط با آنان سبب نشود كه در مقابل حق يا خلق انحراف و مداهنه پيدا كنى ؛ زيرا در اين صورت به خسران بزرگ دچار خواهى شد . [ ( شرح ) ] چون معاشرت براى خدا و در راه خدا شد ؛ قهرا قسمتهاى ذيل در مورد توجه و اجراء قرار خواهد گرفت : 1 - حرفهاى مشكوك ديگران را ( غيبت ، افترا ، تهمت ، دروغ ) در بارهء رفيق خود كه با او مأنوس است ، ترتيب اثر نمىدهد . 2 - با رفق و نرمى و گرمى امر به معروف مىكند . 3 - در صورتى كه عمل منكرى از او مشاهده كرد ؛ روى محبت و مهربانى او را متوجه كرده ، و از آن عمل نهى مىكند . 4 - در همه حال خير خواه بوده و صميمانه صلاح او را طالب مىشود . 5 - با كسانى كه معاشرت با آنها موجب غفلت از ذكر و طاعت پروردگار متعال است دورى مىكند .