را به خاطر مشابه نمودن و تقليد ديگران يا خود نمايى و عنوان پيدا كردن از حدود شريعت خارج نكرده و مقام خود را تنزل مده . زيرا مردم كمترين فائده اى از خود نتوانند به تو برسانند ، و كوچكترين حاجت و نيازمندى تو را نمىتوانند بر طرف سازند ، و در اين صورت آخرت تو هم از دست خواهد رفت بىآنكه فائده اى بگيرى .
و در مقام معاشرت ، كسى را كه بزرگتر از تو است ، از نظر تجليل و احترام و مهربانى ، چون پدر خود ، قرار بده و كسى كه كوچكتر از تو باشد به منزلهء فرزند خود بگير ، و آنكه همسال تو باشد مانند برادر با او معاشرت نما .
[ ( شرح ) ]
معاشرت هنگامى پايدار و پاينده و بىضرر و مفيد و نتيجه بخش است كه براى خدا و در راه خدا صورت بگيرد ، و همزيستى مسالمت آميز كه مردم عادى آرزو و دعوى آن را دارند ؛ بىنيت خالص و بدون در نظر گرفتن خداوند متعال صورت پذير نيست . پس معاشرت با دو شرط فائده بخش است :
اول - برنامهء معاشرت بر خلاف دين الهى نباشد .
دريغ و درد كه تا اين زمان ندانستم ، كه كيمياى سعادت رفيق بود رفيق به مأمنى رو و فرصت شمر غنيمت وقت ، كه در كمين گه عمرند قاطعان طريق دوم - هدف از معاشرت تحصيل رضا و قرب به خداوند متعال باشد . و در صورتى كه اين دو شرط رعايت نشده ، و منظور هوسرانى و يا تحصيل منافع مادى و دنيوى باشد . از اين معاشرت نتيجهء مطلوب گرفته نخواهد شد ، و بسا كه به ضرر طرفين تمام خواهد شد .
( [ قسمت دوم از ] متن )
و لا تدع ما تعلمه يقينا من نفسك بما تشك فيه من غيرك ، و كن رفيقا في أمرك بالمعروف و شفيقا في نهيك عن المنكر ، و لا تدع النصيحة في كل حال ، قال الله تعالى : * ( وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً ، ) * و اقطع عمن ينسيك وصله ( تنسيك وصلته ) ذكر الله
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 188
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٨٨