[ ( ترجمه ) ]
و گاهى خود را به عبادت وامىدارى و روى تكلف عبادت مىكنى ، در صورتى كه مطلوب نزد پروردگار متعال اخلاص در عبادت است . و بسا هست كه به وسيلهء علم و نسب خود به خود باليده و مغرور مىگردى ، در صورتى كه از باطن و از غيب و نتيجهء جريان كارهاى خود غافل هستى . و گاهى خدا را مىخوانى ، ولى در حقيقت توجه و اقبال تو به غير خداوند است . و بسا هست كه خود را نصيحت كن و خدمتگزار مردم قرار مىدهى ، در صورتى كه مقصد و منظور تو دعوت مردم است به سوى خود و مىخواهى خود را معرفى كرده و ديگران را به جانب خود سوق بدهى . و گاهى هست كه در مقابل مردم خود را كوچك شمرده و مذمت مىكنى ، در صورتى كه منظور تو بزرگ كردن و تعريف خود است .
[ ( شرح ) ]
برگشت اين همه غرور به خود بينى است ، و خود بينى بزرگترين حجاب و مانع وصول به حق و خدا بينى است ، و تا انسان خود را مىبيند و خود را مىخواهد محال است خدا را ببيند و روى اخلاص خدا را بخواهد ، و چون از خود گذشت و خود را نديد به خداوند رسيد . پس راه رسيدن به خدا يك قدم بيش نيست و آن از خود گذشتگى است .
گر جان به تن ببينى مشغول كار او ، هر قبله اى كه بينى بهتر ز خودپرستى تا فضل و عقل بينى بىمعرفت نشينى ، يك نكته ات بگويم خود را مبين كه رستى
( [ قسمت سوم از ] متن )
و اعلم انك لن تخرج من ظلمات الغرور و التمنى الا بصدق الانابة الى الله تعالى ، و الاخبات له و معرفة عيوب احوالك ، من حيث لا يوافق العقل و العلم ، و لا يحتمله الدين و الشريعة و سنن القدوة و أئمة الهدى ، و ان كنت راضيا بما أنت فيه فما أحد أشقى بعلمه ( عملا ) منك و أضيع عمرا و أورث ( فاورثت ) حسرة يوم - القيامة .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 153
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٥٣