جهت يافتن پاسخ بسيارى از پرسشهايى كه پيرامون پديدههاى رسم وجود داشت ، به من يارى كرد . پاسخهائى كه از ويژگىهاى موجود در اين مصاحف به دست آمد و رواياتى را كه درباره ظواهر رسم مصحف وارد شده ، تأييد مىكند . « 1 »
هامش
و عاص مربوط است . مصحف نجف بر پوست نازك و به خط كوفى و با مركب سياه نوشته شده و در آن نقطه گذارى اعراب كه به ابو الاسود دئلى نسبت داده مىشود وجود دارد و اوراق آن 309 ورق و ابعاد آن 19X5 / 12 سانتى متر است و در برگ آخر آن با خطى غير از خط اصلى مصحف نوشته شده كه اين مصحف به خط امام على عليه السّلام است در سال 40 ه نوشته شده . اثبات صحت مطلب اخير احتياج به دليلهاى صحيح و درستى دارد و بعيد نيست كه اين جمله ساختگى باشد ( بنگريد به : ابراهيم جمعه : دراسة فى تطور الكتابات الكوفية ، ص 71 و در عين حال اين مصحف با وضعى كه دارد ، به دوره متقدمى متعلق است .
( 1 ) در ايران مثالهايى كه مصاحف در رسم آن اتفاق دارند ، ما به رسم مصحفى كه در سال 1342 ه در مصر چاپ شده است تكيه خواهيم كرد ، زيرا هيأتى كه بر رسم و طبع آن اشراف داشتند ، تصريح كردهاند كه اين مصحف بر حسب روايت خراز در قصيده ( مورد الظمآن ) و بر حسب تقرير شارح آن ابن عاشر انصارى ، از روى مصحف عثمانى است . همان گونه كه در پايان مصحف و در شناسنامه آن آمده است .