سوء جاهليت نپيراسته بودند ، در دورهء مسلمانى هم آن را پيش مىگرفتند ، و معاويهاى كه به قول هوادارانش در عمل و استنباط جد و جهد مبذول مىداشته و اجتهاد مىنموده است ، به چنين روشى متمسك بوده است .
او با كدام اجتهاد و استنباط به خود اجازه مىداده كه از سر منبر و در تعقيبات نماز به امام مؤمنان على عليه السّلام لعنت فرستد تا بدانجا كه براى رساندن صداى لعن و دشنامش به گوش مردم مقررات الهى و سنت را در خطبهء نماز عيدين تغيير دهد و خطبه را پيش از نماز بخواند ، و كسانى را كه لب از ناسزاگويى فروبستهاند ، صريحا تهديد كند ؟ با استناد به كدام كتاب آسمانى و كدامين سنت يا اجماع و قياس ، اين مجتهد تبهكار گناهورز پياپى به بدعتهاى شرم آور دست مىزد ؟
با كدام اجتهاد و چه استنباطى دوستداران على عليه السّلام را تعقيب مىكرد و در تمام شهرها و استانها تحت پيگرد قرار مىداد و مىكشت و تبعيد و شكنجههاى سخت مىكرد و اعتباراتى را كه در مورد مسلمان هست ، نديده مىگرفت و براى ايشان حق و حرمتى قائل نمىگشت ، حتى احترام صحابى بودن و مصونيتى را كه داشتند ، زير پا مىنهاد ؟ در اين كارها متكى به آيات كريمهء قرآن بود يا به سنت نبوى ؟ يا به اجماع و اتفاق آراى صاحب نظران امت و فقيهان ، به اتفاق آراى كسانى كه مخالف او و كارهايش بودند و بيزار از آرايش ؟ يا به قياسى كه از حجتهاى سهگانهء نامبرده حاصل آمده بود ؟
چه اجتهادى به او اجازه مىداد على عليه السّلام را متهم به كفر و الحاد و تجاوزكارى و گمراهى و تعدى و پليدى و حسد و ديگر گناهان و رذايل سازد ؟ گمان مىكنيد براى اتهامات معاويه و نسبتهاى ناروايش دليلى در لابلاى قرآن مجيد ، يا در ميان احاديث و سنت نبوى و يا در اجماعها و اتفاق نظرهاى فقيهان قرون و اعصار مىتوان يافت ؟ با اينكه امت اسلام آگاه است كه همهء آن پليدىها كه معاويه به امام على بن ابى طالب عليه السّلام نسبت داده ، جز با شمشير و منطق و بيان و جهاد حضرتش از ميان نرفته و نابود نگشته است و اگر آيين پاك و والاى اسلام را آيينهاى باشد و مظهرى و مجسمهاى ، همان على عليه السّلام خواهد بود و شخصيت والايش .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 522
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٥٢٢