بيازارد و اولياى خدا و بندگان صالحى چون اصحاب پيشاهنگ و تابعان نيكو سيرت و سرورشان را آزار دهد ، و حال آنكه خدا در قرآن كريم مىفرمايد : كسانى كه پيامبر خدا را بيازارند به عذابى دردناك گرفتار خواهند شد « 1 » ، و كسانى كه مردان و زنان مؤمن را بدون اينكه كارى كرده باشند ، مىآزارند ، تهمت و گناهى آشكار را بر دوش مىكشند « 2 » ، و پيامبر اكرم مىفرمايد : هركه مسلمانى را بيازارد ، مرا آزرده باشد و هركه مرا بيازارد ، خداى عزّ و جل را آزرده باشد « 3 » ، و نيز از قول جبرئيل از جانب خداى متعال مىفرمايد :
هركه به دوستدار من اهانت نمايد ، مرا به نبرد خوانده باشد و هركه با دوستدارم دشمنى ورزد ، به او اعلان جنگ داده باشم . همو مىفرمايد : هركه دوستدارم را بيازارد ، جنگيدن با مرا روا شمرده باشد . همچنين مىفرمايد : هركه به دوستدار من اهانت نمايد ، با من آشكارا دشمنى نموده باشد . سرانجام مىفرمايد : هركه با دوستدارم دشمنى ورزد ، پرچم جنگ با مرا افراشته باشد . « 4 »
اين چگونه اجتهادى است كه مجتهدش گسستن پيمان و عهد را در موارد گوناگون و در تعهدات مثبت و منفى مجاز مىداند ؟
اين چگونه اجتهادى است كه مجتهدش سنت رسول خدا را كه از منابع اجتهاد است ، به مسخره مىگيرد و حركات زشت و زنندهاى به محض شنيدن احاديث پيامبر از او سر مىزند كه گفتنى نيست ؟
اين چه اجتهادى است كه مايهء فساد جامعه و گمراهى مردمان و انهدام وحدت اسلامى و جدايى از رأى اجتماعى مسلمانان است و فروگذاردن پيوند دين و شانه خالىكردن از بيعت راستين و جنگيدن با امام وقت ، آن هم پس از اينكه مهاجران و انصار ، يعنى صاحبنظران جامعه بر خلافتش اجماع كرده و در بيعتش همداستان گشتهاند ؟
اين اجتهادات و ديگر اجتهادات بىاساس و بىارزش و مسخره ذرهاى صحت و
هامش
( 1 ) . توبة 9 / 61 .
( 2 ) . احزاب 33 / 58 .
( 3 ) . ر ك : الحاوى للفتاوى : 2 / 47 .
( 4 ) . همان : 1 / 324 - 361 .