كوچكترين آنهاست ، زيرا بيشتر كارهايش - اگر همهاش نباشد - ناقض قرآن و سنت ثابت و مسلم پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و آله است و خلافكارىاش منحصر به زير پا گذاشتن حكم فرزند متعلق به ستر است و مرد زناكار را سنگ پاداش نيست .
14 - بيعت گرفتن براى يزيد
از تبهكارىها و جنايات معاويه كه مجسمهء تبهكارى و گناه است ، يكى بيعت گرفتن براى يزيد است بر خلاف خواست اهل حل و عقد ، يعنى صاحبنظران ، جامعهء اسلامى ، و از طريق سركوبى باقى ماندهء مهاجران و انصار ، و على رغم مخالفت برجستهترين اصحاب .
معاويه از همان روز كه به سلطنت رسيد و بساط يك استبداد قهرآميز و ننگين را پهن كرد ، به فكر اين بود كه پسرش را وليعهد خويش سازد و برايش بيعت بستاند و حكومت اموى را موروثى و پايدار گرداند . هفت سال تمام زمينهء اين كار را فراهم مىكرد ، به نزديكانش انعام مىنمود و بيگانگان را خويشاوند و مقرب مىساخت . « 1 » گاه نيت خويش مستور مىداشت و زمانى برملا مىنمود ، و پيوسته راه را مىساخت و به طرف مقصود مىخزيد . چون زياد كه مخالف ولايتعهدى يزيد بود ، به سال 53 درگذشت ، معاويه پيمانى به نام زياد جعل كرد و براى مردم خواند كه در آن آمده بود حكومت پس از معاويه از آن يزيد باشد ، و با اين كار ، چنان كه مدائنى گفته « 2 » ، مىخواست راه بيعت گرفتن براى يزيد را هموار نمايد .
ابو عمر مىگويد : به معاويه هنگامى كه حسن زنده بود ، پيشنهاد شد كه براى يزيد بيعت بگيرد ، اما وى اين مقصود را فقط پس از درگذشت حسن آشكار كرد و تصميم آن كار را در اين هنگام گرفت . « 3 »
ابن كثير مىنويسد : در سال 56 هجرى معاويه مردم را دعوت كرد كه با پسرش يزيد
هامش
( 1 ) . العقد الفريد : 2 / 302 .
( 2 ) . همان : 2 / 302 ؛ تاريخ طبرى : 6 / 170 .
( 3 ) . الاستيعاب : 1 / 142 .