حجة الاسلام غزالى مىگويد : بر واعظ و غير واعظ حرام است كه روضهء حسين و سرگذشت او و جرياناتى را كه ميان اصحاب رخ داده ، مانند دشمنى آنان با يكديگر و پرخاش نمودن نسبت به هم براى مردم بخواند ، زيرا چنين كارى باعث مىشود شنوندگان و مردم كينهء اصحاب را كه پرچمداران دينند ، به دل بگيرند و زبان به انتقاد و بد گويى آنها بگشايند . منازعاتى را كه اصحاب داشتهاند ، بايد توجيه كرد و حمل بر صحت نمود و گفت كه آن نه به خاطر رياست طلبى و دنياجويى بوده ، بلكه به علت اشتباه در اجتهاد رخ داده است . « 1 »
ابن حجر در فتح البارى مىنويسد : دربارهء سلام و درود گفتن به غير انبيا اختلاف پيدا شده است ، با اينكه همه متفقند كه شرعا مىتوان به هرانسان زندهاى درود فرستاد .
بعضى گفتهاند : به طور كلى بر هرانسانى ، چه مرده و چه زنده ، مىتوان درود فرستاد .
برخى هم گفتهاند : به طور تبعى ، يعنى پس از درود فرستادن بر پيامبر و در رابطه با حضرتش مىتوان درود فرستاد ، نه بر يك شخص به تنهايى ، زيرا اين گونه درود فرستادن شعار رافضيان است . اين را نووى از شيخ ابو محمد جوينى نقل كرده است . « 2 »
10 - بدعت خطبه را پيش از نماز عيدين خواندن
زرقانى در بيان اينكه در عيدين بايد نماز را پيش از خطبه خواند ، مىنويسد : در دو صحيح مسلم و بخارى آمده كه ابن عباس مىگويد : در نماز عيد رسول خدا و ابو بكر و عمر حضور داشتهام . همهشان نماز را پيش از خطبه مىخواندند .
دربارهء كسى كه اولين بار اين ترتيب را تغيير داده ، اختلاف است : در صحيح مسلم روايتى از طارق بن شهاب هست كه مىگويد : اولين كسى كه در نماز عيد خطبه را پيش از نماز خواند ، مروان بود و در روايت ابن منذر با سند صحيح از حسن بصرى آمده كه اولين كسى كه پيش از نماز خطبه خواند ، عثمان بود كه طبق معمول در مقام پيشنمازى مردم نخست نماز خواند و بعد خطبه ، اما چون ديد بعضى از مردم به نماز نمىرسند ، اين كار
هامش
( 1 ) . روح البيان : 4 / 142 .
( 2 ) . فتح البارى : 11 / 142 .