از آن كارها كه شعار ايشان است ، پرهيز شود ، زيرا مصلحتى كه در باز شناخته شدن سنى از رافضى به منظور دورى از آنها و دشمنى با آنهاست ، بزرگتر است از مصلحت اين كارهاى پسنديده و مستحب . « 1 » سپس تشبه به شيعه را در پيروى از سنت پيامبر اكرم در رديف تشبه جستن به كفار مىشمارد و مىگويد : از كارهاى پسنديدهاى كه ايشان مىكنند ، گرچه پيروى سنت باشد ، بايد پرهيز كرد ، چنان كه گفتهاش با ديگر گفتههاى مشابهش در بحث از فتاوايى كه بر خلاف قرآن و سنت داده شده است ، خواهد آمد .
شيخ اسماعيل بروسوى در تفسيرش مىنويسد : در كتاب عقد الدرر و اللئالى « 2 » آمده كه در آن روز ، يعنى روز عاشورا مستحب است كه كارهاى پسنديدهاى انجام دهند ، از قبيل صدقه و روزه و ذكر و ديگر چيزها ، و روا نيست كه انسان مؤمن در بعضى كارها مثل يزيد عمل كند يا مثل شيعه و رافضيان و خوارج ، يعنى آن روز را بايد عيد بگيرد و نه عزا .
بنابراين ، هركه روز عاشورا سرمه به چشم بكشد ، به يزيد ملعون و دار و دستهاش تشبه جسته است ، گرچه سرمه كشيدن در آن روز اساسا كار درستى است ، زيرا ترك سنتى كه شعار بدعت خواهان شده باشد ، سنت است ، مثل انگشتر به دست راستكردن كه در اصل سنت است ، اما چون شعار بدعت خواهان و گمراهان گشته ، سنت چنين است كه انگشتر را به انگشت دست چپ خويش كنند ، چنان كه اكنون مىكنند ، و اين در شرح قهستانى آمده است . همچنين هركس روز عاشورا و اوايل محرم روضهء حسين ، رضى اللّه عنه ، را بخواند ، به رافضيان تشبه جسته است ، مخصوصا اگر الفاظ و عباراتى را براى گرياندن شنوندگان به كار برد كه از شكوه و عظمت وى مىكاهد .
در كتاب كراهية قهستانى آمده است كه هرگاه كسى خواست روضهء حسين را بخواند ، بايستى ابتدا روضهء ساير اصحاب را بخواند ، بعد آن را ، تا در روضه خوانى به رافضيان تشبه نجسته باشد .
هامش
( 1 ) . منهاج السنّة ، ابن تيميه : 2 / 143 .
( 2 ) . عقد الدرر و اللئالى فى فضل الشهور و الليالى ، نوشتهء شيخ شهاب الدين احمد بن ابى بكر حموى كه به رسّام معروف است .