4 - از على و ابن مسعود و ابو موسى اشعرى و ابو سعيد خدرى و ديگران روايت شده است كه پيامبر به هنگام رفتن به ركوع و سجود و برخاستن از آن تكبير مىگفت . « 1 »
5 - احمد حنبل و عبد الرزاق و عقيلى از طريق عبد الرحمن بن غنم چنين ثبت كردهاند :
ابو مالك اشعرى ، همان صحابى كه او را با لقبش مىشناسد ، به قبيلهء خويش گفت :
برخيزيد تا براى شما نماز پيامبر را بخوانم . پشت سرش صف بستيم . تكبير گفت و نماز را آغاز كرد و به هنگام رفتن به ركوع و سجود و برخاستن از آن تكبير مىگفت . « 2 »
6 - از على بن الحسين بن على بن ابى طالب روايت شده كه فرمود : رسول خدا به هنگام رفتن به ركوع و سجود و برخاستن از آن تكبير مىگفت ، و نمازش بدينگونه بود تا درگذشت . « 3 »
7 - در كتاب المدونة الكبرى چنين آمده : عمر بن عبد العزيز به استانداران و كارمندانش دستور كتبى داد كه به هنگام خم و راست شدن در ركوع و سجود تكبير بگويند ، جز به هنگام برخاستن از تشهد در پايان ركعت دوم كه تا كسى كاملا قد راست نكرده باشد ، نبايد تكبير بگويد ، و اين مطابق گفتهء مالك است . « 4 »
حكم خدا و سنت پيامبرش تكبير گفتن به هنگام رفتن به ركوع و سجود و برخاستن از آن است و همين سنت را جانشينانش پيروى كردهاند و ائمهء مذاهب اسلامى اظهارش نموده و بر آن اجماع كردهاند ، لكن معاويه با آن مخالفت ورزيده و به دلخواه خويش در آن تغيير داده و از پى او امويان دست از رويهء اسلامى برداشته به بدعت معاويه عمل كردهاند .
ابن حجر مىنويسد : رأى بر اين قرار گرفته كه هرنمازگزار بايستى به هنگام رفتن به ركوع و سجود و برخاستن از آن تكبير بگويد ، و عامه بر اين عقيدهاند كه گذشته از تكبيرة
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى : 2 / 70 ؛ سنن دارمى : 1 / 285 ؛ سنن نسائى : 2 / 205 ، 230 ، 233 ؛ المدونة الكبرى :
1 / 73 ؛ نصب الراية : 1 / 372 ؛ بدايع الصنايع : 1 / 207 ؛ منتقى الاخبار ، ابن تيميه ؛ البحر الزخار :
1 / 254 .
( 2 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 1 ) : 8 / 181 .
( 3 ) . المدونة الكبرى : 1 / 73 ؛ نصب الراية : 1 / 372 .
( 4 ) . المدونة الكبرى : 1 / 72 .