1 - 35 - عبد الوهاب ميدانى :
ذهبى به نقل از كتانى مىگويد : وى سهل انگارى و بىدقتى مىنموده است ، و در خصوص اينكه ابو على بن هارون انصارى را ديده و از او حديث آموخته باشد ، ترديد وجود دارد و متهم است . « 1 »
2 - 35 - محمد بن عبد اللّه .
ذهبى دربارهء وى چنين نوشته است : وى مورد نكوهش است و روايتش ، يعنى همين روايت به كلى ناپسند است . « 2 »
3 - 35 - محمد بن به كار :
ناپسند و ناشناس است . ابن حزم مىگويد : او مجهول است . ذهبى مىگويد : اين صحت دارد كه او ناشناس است . « 3 »
4 - 35 - محمد بن وليد :
به گمان ابن ابان قلانسى باشد كه دروغسازى است كه حديث جعل مىكرده است و پارهاى از روايات باطل و ياوهاش را ، در فضيلت ابو بكر در همين جلد ديديم .
5 - 35 - داود بن سليمان :
ذهبى مىگويد : ازدى گفته است كه وى جدا ضعيف است . « 4 »
6 - 35 - خازم بن جبلة :
او و پدر و جدش هرسه ناشناسند و نامعلوم .
36 - ازدى روايتى ثبت كرده است از محمد بن عمر انصارى ، از كثير النواء ، از زكريا - آزاد شدهء طلحه - ، از حسن بن معتمر كه مىگويد : از على دربارهء ابو بكر و عمر پرسيدند ، گفت : آن دو از هيأتى كه همراه محمد آهنگ دين خدا كردند ، به شمار مىآيند ، و موسى از پروردگارش آن دو را تقاضا كرد ، اما خدا آن دو را به محمد عطا فرمود . « 5 »
هامش
( 1 ) . ميزان الاعتدال : 2 / 160 .
( 2 ) . همان : 3 / 85 .
( 3 ) . همان : 3 / 31 .
( 4 ) . همان : 1 / 318 .
( 5 ) . لسان الميزان : 5 / 321 .