دهمى كيست ؟ لحظهاى خاموش ماند و سپس گفت : من . « 1 »
وى همچنين از طريق عبد الرحمن اخينس چنين ثبت كرده است كه وى در مسجد بود ، كسى نام على را برد و سعيد بن زيد برخاسته گفت : من گواهم براى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله چه خود از او شنيدم كه مىفرمود : ده نفر در بهشتند : پيامبر در بهشت است و ابو بكر در بهشت و عمر در بهشت و عثمان در بهشت و على در بهشت و طلحه در بهشت و زبير بن عوام در بهشت و سعد بن مالك در بهشت و عبد الرحمن بن عوف در بهشت ، و اگر مايل بودم دهمى را نام مىبردم . پرسيدند : او كيست ؟ خاموش ماند . دوباره پرسيدند : او كيست ؟ گفت : سعيد بن زيد . « 2 » اين روايت را با همين سند ، ترمذى و ابن ديبع ثبت كردهاند و محب طبرى آن را به هردو طريق روايى مذكور آورده است . « 3 »
به عقيدهء ما اين روايت چندان اهميتى ندارد و فضيلت ويژهاى را براى آن ده نفر كه مىگويند مژدهء بهشت يافتهاند ، ثابت نمىنمايد و ايشان را از جمع مؤمنان متمايز نمىگرداند ، زيرا در قرآن كريم آياتى است كه مژده مىدهد هركس ايمان آورد و كار شايسته نمايد ، در بهشت خواهد بود . بنابراين ، بهشتى بودن اختصاص به چند نفر ندارد و تودههايى از خلق خدا را شامل مىشود . خداى تعالى مىفرمايد :
به كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى پسنديده كردند ، مژده بده كه برايشان بهشتهايى است كه از زير آنها نهرها روان است . « 4 »
خدا از مؤمنان جانها و مالهايشان را خريد ، تا بهشت از آن ايشان باشد . « 5 »
كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى پسنديده كردند و در برابر پروردگارشان نمودند ، اهل بهشتند . « 6 »
خدا كسانى را كه ايمان آوردند و كارهاى پسنديده كردند ، به بهشتهايى در مىآورد
هامش
( 1 ) . سنن ابى داود : 2 / 264 .
( 2 ) . همان مأخذ .
( 3 ) . جامع ترمذى : 13 / 183 ، 186 ؛ تيسير الوصول : 3 / 260 ؛ الرياض النضرة : 1 / 20 .
( 4 ) . بقرة 2 / 25 .
( 5 ) . توبة 9 / 111 .
( 6 ) . هود 11 / 23 .