رواياتشان سست است ، كارش آشكار است و آوردهاند كه احمد بن حنبل گفت : روايات او ساختگى است .
امينى گويد : اينها را بخوانيد و آنگاه درستكارى حافظ محب طبرى را بنگريد كه روايت دروغ وى را بازگو كرده و سند سست آن را انداخته و آن را از برترىهاى ابو بكر شمرده است و چنان مىنمايد كه هيچ چون و چرايى در آن نيست و كسانى ديگر از نگارندگان نيز در اين تبهكارى از وى پيروى نمودهاند و ايشان مىپندارند كه كار نيكويى انجام مىدهند و بر آيين با ارزشى هستند . هان بدانيد كه ايشان دروغگويند .
70 - آياتى از كتاب خدا دربارهء ابو بكر !
عبيدى مالكى مىنويسد : چون چكامهء محمّد بكرى را بر نوادهاش شيخ زين العابدين بكرى خواندند و به اين سروده رسيدند :
- اگر نامههايى ستايش پيشينيان باشد پس براستى ما سرآغاز خداييم .
آيات كتاب گفت : مىخواهد بگويد در آغاز كتاب خدا كه الم ، ذلك الكتاب آمده ، الف ابو بكر است و لام اللّه و ميم محمّد « 1 » .
و بغوى گويد : اينكه خداى تعالى گويد : از راه كسى پيروى كن كه به سوى من بازگردد « 2 » ، مراد ابو بكر است .
مفسّران دربارهء آيهء كريمهء « توانگران و آنان كه گشايشى در كار آنهاست ، نبايد سوگند بخورند كه . . . » « 3 » ، آوردهاند كه در اينجا روى سخن به ابو بكر راسترو است و شيخ محمّد زين العابدين گويد : ابو بكر راسترو را سيصد و شصت تخت بود و بر هرتختى روپوشى گران به بهاى هزار دينار .
امينى گويد : در اينجا گفتگو از قصال ابو بكر را به پايان مىبريم و ديگر گنجايش آن نمىبينيم كه بپردازيم به بررسى دربارهء آياتى از كتاب خدا كه اين گروه به بهانههاى واهى
هامش
( 1 ) . عمدة التحقيق 134 .
( 2 ) . لقمان 31 / 15 .
( 3 ) . نور 24 / 22 .