31 - [ تا 66 - ] ستايش امير مؤمنان از خليفه
ابن جوزى از طريق حسن آورده است كه على گفت : چون رسول خدا درگذشت ، در كار خويش نگريستيم و ديديم پيامبر ابو بكر را براى پيشنمازى برگزيده و ما نيز كسى را كه پيامبر براى پيشوايى در دين پسنديده بود ، براى پيشوايى خود در اين جهان پسنديديم و ابو بكر را جلو انداختيم « 1 » .
گزارش بالا را محب طبرى نيز بىزنجيرهء پيوسته آورده مىنويسد : از زبان او آوردهاند كه على گفت : رسول خدا براى پيشنمازى بر مردم ، ابو بكر را برگزيد با آنكه مرا در جاى خودم مىديد و من نه بيمار بودم و نه دور از دسترس ، و اگر مىخواست كه مرا پيش اندازد ، پيش مىافكند و ما نيز براى پيشوايى خود در كارهاى جهان همانكس پسنديديم را كه رسول خدا براى پيشوايى در دين پسنديده بود « 2 » .
و از زبان قيس بن سعد بن عباده آوردهاند كه گفت : على بن ابو طالب به من گفت :
راستى كه پيامبر خدا چندين روز و شب بيمار بود چون بانگ نماز برمىداشتند ، مىگفت : به ابو بكر دستور دهيد بر مردم نماز بخواند و چون رسول خدا درگذشت ، نگريستم و ديدم كه نماز درفش اسلام است و ستون دين . پس همانكسى را براى پيشوايى خود در اين جهان برگزيديم كه رسول خدا براى پيشوايى ما در دين برگزيده بود . پس دست فرمانبرى به او داديم .
امينى گويد : چه گستاختند حافظان حديث در روايت چنين دروغهاى شاخدار و در انداختن سادهدلان بينوا به پرتگاه نادانى و در پرده كشيدن بر آنچه براستى بوده است با مانندهء اين بافتهها ، با اينكه ايشان در كار خويش استادند و بر هيچيك از ايشان پوشيده نيست كه در لابلاى آن ساختهها چه بسيار جاى خردهگيرى و زمينههاى سست و آسيبپذير هست .
آرى پژوهشگران چه بسيار مىتوانند در لابلاى جلدهاى كتاب ما روشنگرىهايى بيابند كه دروغ بودن روايات بالا را آشكار سازد ، آن هم با اعتماد به تاريخهاى پذيرفته
هامش
( 1 ) . صفة الصفوة : 1 / 97 .
( 2 ) . الرياض النضرة : 1 / 150 .