چه زيانى داشت كه آن را بههمانسان بازگو مىكرد ؟ با اينكه ما چندى از نگاشتههاى برسى را زيرورو كرديم و گواهى بر گفتهء امين نيافتيم و بخشى سودمند از سرودههاى پاكيزهء او در ستايش و سوگ خاندان پيامبر عليهم السّلام را نيز كه پس از اين خواهى ديد ، چيزى ندارد جز بازنمايى برترىهايشان كه ميان هر دو گروه - شيعه و سنّى - جاى چون و چرا نيست و يا ستايشهاى نيكويى از آنان كه از پايگاه برترشان فروتر است ، پس تندروىهايى كه برخى مىگويند داشته است ، چگونه توان يافت ؟ و آن گزاف گوييهايى كه سيّد در وى سراغ كرده است ، كجا بوده ؟ برسى در نوشتههايش نيز بههمان راهى مىرود كه در سرودههاى پذيرفتنىاش . پس پريشانگويى و تندروى و گفتار زيانبارى كه سيّد الاعيان پنداشته ، چهكسى بر وى بسته است ؟
ولى اينكه او را براى درستكردن درودنامهها و زيارتنامهها نكوهيده و گفته است :
« از ديگر كارهاى ناپسندش درستكردن درودنامهها و زيارتنامهها است براى آنان ، كه اگر هم گيريم - بهگونهاى كه نگارندهء رياض گويد - در شيوايى دست بالا ندارد ، باز هم نيازى به آن نبود ؛ زيرا آنچه از خودشان رسيده است ، ما را از ساختههاى ديگران بىنياز مىدارد » اين خردهگيرىها هنگامى پذيرفتنى است كه سازندهء درودنامهها و زيارتنامهها مردم را بهگمان بيفكند كه آنها از خود امامان رسيده و دستور ويژهاى دربارهء آنها آمده و گرنه چه ما را باز مىدارد كه بگوييم هركس درودهايى را كه خداى تعالى بر زبان او روان گردانيده ، آشكار سازد ؟ بىاينكه آن را به امامان ببندد ، يا خواندن آن را همچون كارهايى بشمارد كه در خود آيين بوده است ؟ كه بسيارى از مهين دانشوران از هر دو گروه - پيش از برسى و پس از وى - همين شيوه را داشتهاند و گوش جهان نشنيد كه هيچكس از علماى امت آنان را درخور سرزنش شمارد .
و لو اينكه سرور ما مىگويد : « براستى در نوشتههاى او سود فراوان نيست و پارهاى از آنها نيز زيانمند است ، خداوند را در ميان آفريدگانش كارها است و خداى از ما و او بگذرد » اين نيز سخنى است كه نه بهدلخواه وى از خامهاش تراويده - خدا از ما و او بگذرد ! - .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 55
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٥٥