ابو طالب سرودههايى گفته كه از آنها است :
- براستى در كار اين نامه پند و عبرتى بود و هرگاه كسانى از گروه ما كه اينجا نبودند گزارش آن را بشنوند بهشگفت مىآيند .
- خداوند ، نشانههاى كفر و آزار و گزند را از روى آن بسترد و دربارهء گويندهء حقيقت به هيچگونه نتوانستند نكوهشى نمايند .
- كارهايى كه مىگفتند ، بيهوده و نادرست درآمد و آنكس كه چيزى نادرست از خود درآورد دروغگو است « 1 » .
13 - سفارشهاى ابو طالب در هنگام مرگ
از زبان كلبى آوردهاند كه گفت : چون ابو طالب را هنگام مرگ فرارسيد ، بزرگان قريش نزد او گرد آمدند و او گفت : اى گروه قريش ! شما ، هم برگزيدگان خدا هستيد در ميان آفريدگانش و هم قلب تازيانيد ، هم سرور فرمانروا ميان شماست و هم دلير مرد پيشگام و هم بسيار بخش و بزرگ و بدانيد كه براى عرب هيچ بهرهاى از ارجمندى و سرافرازى برجاى ننهاديد ، مگر خود ، آن را احراز كرده و آن را يافتهايد . پس به اينگونه شما را بر مردم برترىها است و ايشان را نيز به يارى همين بهسوى شما دستافزارى است . مردم براى شما جنگند ، و بر پيكار شما به دشمنى گرد آمدهاند و من شما را سفارش مىكنم به بزرگداشت اين ساختمان ( كعبه ) كه در اين كار هم خشنودى پروردگار است و هم برپاى داشتن زندگى و هم استوارى گام . با خويشان خود پيوند كنيد و از ايشان مبريد ، زيرا پيوستن و نيكى به خويشان مرگ را فراموشكار مىسازد ( تا ديرتر به سراغ آدمى آيد ) و بر شمارهء كسان مىافزايد ، ستمگرى و مردم آزارى را رها كنيد كه اين دو روش مردمى را كه در سدههاى پيش از شما بودهاند به پرتگاه نيستى افكند ، دعوتكنندگان را بپذيريد و بر خواهندگان ببخشاييد كه اين دو شيوه نيز آبرومندى شما را در زندگى و مرگ دربر دارد . بر شما باد به راستگويى و امانتدارى كه اين دو شيوه ، دوستى خواص را بهارمغان
هامش
( 1 ) . الكامل ابن اثير : 2 / 36 .