ساخت كه هرگز رسول خدا را بهدست ايشان نخواهد سپرد و هرگز چيزى در پشتيبانى او فرو گذار نخواهد كرد تا خود پيش از وى در راه او جان سپارد . و اين است كه گويد :
- اى دو دوست من ! اين نخستين سرزنشى نيست كه - درست يا نادرست - بهگوش من مىخورد .
- و چون ديدم كه در اين گروه ، مهربانى و دوستى نيست و همه دست افزارها و دستگيرهها را بريدهاند .
- و آشكارا به كينتوزى و گزند رسانى به ما برخاستهاند و فرما دشمن جدا شونده را بردهاند .
- با گروهى هم سوگند شدهاند كه ما را متهم مىدارند و پشتسر ما از خشم ، انگشت به دندان مىگزند .
- در برابر ايشان دل خويش را به نيزههاى راست شكيبا مىساختم كه چون را بكشند سر فرود آرد و هم به شمشيرى برّان از ميراث بزرگان .
- به خداى مردم پناه مىبرم از هركس كه به بدى دربارهء ما به نكوهش برخيزد يا بيهوده پافشارى نمايد .
- و از دشمنى كه كينهء خود را پنهان داشته و در عيبجويى ما بكوشد و از آنكس كه چيزى به دين بيفزايد كه ما نخواستهايم .
- سوگند به كوه ثور و به كسى كه كوه ثبير را در جاى آن ايستاده داشت و به كسى كه بر كوه حرا بالا رفت و از آن فرود آمد .
- و سوگند به خانهاى كه در دل مكّه است بهگونهاى كه شايستهء خانه است و سوگند به خدا ، كه خدا هرگز غافل نيست .
- و به سنگ سياه - آنگاه كه در هربامداد و شام پيرامون آن را فرا گيرند .
* * * - سوگند به خانهء خدا شما دروغ گفتيد ، كه ما مكّه را رها مىكنيم و كوچ مىنماييم مگر پس از آنكه كار شما را دچار لرزش و اضطراب گردانيم .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 488
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٤٨٨