3 - ابو عبيدهء جرّاح كه در آن روز 48 ساله بوده است .
4 - ابو طلحه زيد بن سهل كه ميزبان بوده و 44 سال داشته است ؛ زيرا ابن جوزى گويد : در سال 34 پس از هجرت در هفتاد سالگى درگذشت « 1 » .
5 - سهيل بن بيضاء كه يكسال پس از اين رويداد در سالخوردگى درگذشت .
6 - ابى بن كعب .
7 - ابو دجانه سمّاك بن خرشه .
8 - ابو ايّوب انصارى .
9 - ابو بكر بن شغوب .
10 - انس بن مالك كه در بزم ايشان پياله گردانى مىكرده و آن روز - بر بنياد درستترين گزارشها - 18 سال داشته و در گزارش درست مسلم آمده « 2 » كه انس گفت من كوچكترين آنان بودم و ايستاده پيمانه در دستشان مىنهادم .
يازدهمين كس اين گروه از ديدهء ابن حجر پوشيده مانده و او - بر بنياد آنچه در داستان قتاده از زبان انس آمده است - معاذ بن جبل است « 3 » .
معاذ آن روز 23 ساله بوده است ، زيرا در سال 18 هجرى درگذشته و به گفتهء ابن جوزى در صفة الصّفوة به هنگام مرگ 33 سال داشته است .
نامبردگان پس از آنكه دو آيه در ناروا بودن بادهگسارى فرود آمد ، با تفسيرهاى نادرست و با ديگرگون شناختن آنچه بايد از آن دريافت ، باز هم دست به اين كار مىزدند چنان كه گذشت « 4 » تا اينكه آيهء مائده فرود آمد : اى كسانى كه ( به آئين راستين ) گرويدهايد جز اين نيست كه بادهگسارى و برد و باخت و بتپرستى و تيرهاى گروبندى كارى پليد و
هامش
( 1 ) . الصفوة : 1 / 191 .
( 2 ) . رك : صحيح ، مسلم ، بخش ناروا بودن بادهگسارى در باب نوشيدنيها و به سنن بيهقى : 8 / 29 .
( 3 ) . اين داستان را ابن جرير در تفسير خود : 7 / 24 ، آورده است و نيز : هيثمى در مجمع الزّوائد : 5 / 52 ؛ عينى در عمدة القارى : 8 / 589 ؛ و سيوطى در الدّرّ المنثور : 2 / 321 به گزارش از ابن جرير و ابو الشّيخ و ابن مردويه ، و نووى در خبر صحيح مسلم كه در حاشيهء ارشاد از قسطلانى چاپ شده : 8 / 232 .
( 4 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 6 / 251 .