تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسى ) — صفحة 495

مساهمون:

ص٤٩٥
- پناه مىدهم شما را به خدا كه مرگ را بچشيد ، برويد به آمرزش پسنديده از آمرزنده آن ، - پس اظهار كرد در پاسخ دادن هرصاحب صدايى كه رقابت مىكرد از نفسى به آنچه در ضمير و باطن آن بود ، - آيا از گروهى كه طلب جدايى كرده و خود را به تنهايى گرم مىكند بدون كمك بدترين شرور آن ، - و عذرى نيست در روز بسيار گرم براى گروهى كه روزى پاسدار آن پيمان‌شكنى كرد ، - و آيا ساكن شود روحى در راحتى بهشت در حالى كه مخالفت كرد در دين فرمان امير دين را ! - خدا نخواسته مگر ريخته شدن خون‌هاى ما را و ما صبح مىكنيم در حالى كه غارت شده در دست لاشخورانيم ، - و از جا پريدند براى تحصيل ثواب و پاداش كه گويا ايشان شيران شرزه‌اند در حمله و فريادشان ، - شتاب و عجله كردند به پيش‌روى براى علم ايشان كه منزل مىكنند در محل قدس وقت پايان كارشان ، - شهيد شدند ، پس رسيدند از بهشت جاودان به آرزويشان و آقا شدند بر بزرگان به سبب سرورشان ، - و آسان شد بر آنها دشوارى وقتى كه نظر كردند ( در شب عاشوراء ) به حوريّه‌هاى كوتاه چشم از ميان قصورشان ، - و فراموش نمىكنم ( حسين عليه السّلام ) را در حالى كه جهاد مىكرد به جانى كه از دوست و فاميل خالى شده بود ، - مىپريد هرگاه تيرها بر او اصابت مىكرد و آه مىكشيد براى سرنيزه‌اى كه مىخواست از بدنش بيرون كشد ، - مىبينى اسب‌ها را در پيش‌روى آنها از او ، آنچه ديدى براى احتياط اگر قصد كند