و در حديث ديگر اينكه عمر بن خطاب گفت : كسى كه رمى جمره كند ، سپس سر بتراشد يا تقصير كند و شترى را قربانى كند اگر با او هست ، پس حلال است براى او آنچه حرام بوده ، مگر زن و بوى خوش تا آنكه طواف خانه نمايد .
در لفظ ابى عمر : از سالم بن عمر از پدرش نقل شده كه عمر گفت : هرگاه سنگ زديد و قربانى كرديد و سر تراشيديد ، پس بر شما حلال شود هرچيزى مگر زن و بوى خوش .
سالم گفت : عايشه گويد كه من رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را خوشبوى كردم براى محلّ شدن از پيش از اينكه طواف خانه كند . سالم گويد : پس سنّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله سزاوارتر است كه پيروى شود . « 1 »
صاحب ازالة الخلفاء بعد از ذكر دو حديث اوّل گويد : گفتم فقها ترك كردهاند قول او ( طيّب و بوى خوش را ) چون حديث عايشه و غير آن نزد ايشان صحيح بود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خود را خوشبو مىساخت پيش از آنكه طواف افاضه نمايد .
امينى گويد : افسوس بر امّتى كه كسى ايشان را مناسك حج مىآموزد كه نمىداند آنچه بر محرم حرام شد به چه سبب حلال مىشود . و آفرين بر خليفهاى كه فقها قول او را ترك كنند وقتى كه آن را مخالف سنّت نبويه ببينند و آن به حديث عايشه و غير او ثابت شده بود . « 2 »
و بيهقى نقل كرده مثل حديث عايشه را از ابن عبّاس و زركشى آن را در الاجابة ياد نموده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . موطأ ، مالك : 1 / 285 ؛ صحيح ، ترمذى : 1 / 173 ؛ سنن ، بيهقى : 5 / 204 ؛ جامع البيان العلم : 2 / 197 و در مختصر آن 226 ؛ الاجابة ، زركشى 88 .
( 2 ) . آن را پيشوايان صحاح و مسانيد آوردهاند از جمله : صحيح ، بخارى : 4 / 58 ؛ صحيح ، مسلم : 1 / 330 ؛ صحيح ، ترمذى : 1 / 173 ؛ سنن ، ابو داود : 1 / 275 ؛ سنن ، دارمى 2 / 32 ؛ سنن ، ابن ماجه : 2 / 217 ؛ سنن ، نسايى : 5 / 137 ؛ سنن ، بيهقى : 5 / 205 . و بر آن بيشتر جوامع حديث و كتب فقهيه را اضافه كن اگر تمامش نباشد .
( 3 ) . الاجابة 89 .