احاديث صحيح و مشهورى در اينباره رسيده كه از آن جمله است حديث صحيحى كه از سعد نقل شده است كه وى از رسول خدا پرسيد : اى رسول خدا ، مادرم مرده است و من مىدانم كه اگر زنده بود ، صدقه مىداد ؛ اينك اگر از ناحيهء او صدقه بدهم ، براى او فايدهاى خواهد داشت ؟
رسول خدا فرمود : آرى ، آنگاه پرسيد : چه صدقهاى نافعتر است اى رسول خدا ؟
فرمود : آب . او هم چاهى حفر كرد و رسول خدا فرمود : اين براى مادر سعد است .
اينكه فرموده است : آب براى مادر سعد است ، منظور اين است كه ثواب آن هديهء روح مادر سعد است ، نه اينكه او معبود است و فرزندش مىخواهد بدين وسيله او را عبادت كند و به دو تقرب جويد .
بنابراين ، همهء مسلمانان در نذرهايشان مثل سعد هستند ، نه اينكه بت پرست باشند ، و اين براى فلانى مثل اين است كه گفته شود : صدقات مال فقرا و مساكين است ، نه مثل اينكه بگويد : براى خدا نماز مىخوانم و نذر مىكنم .
پس اگر چيزى براى پيامبر ذبح و يا نذر شد ، منظور اين است كه از ناحيهء او صدقه باشد و ثوابش هديهء روح مباركش گردد ، نه اينكه او معبود است .
البته ، نذرها يك نوع هدايايى است كه زندهها ، براى اموات مىفرستند و اين عمل هم مشروع است و هم ثواب دارد .
اين مسئله به طور مبسوط در كتب فقه و كتبى كه در رد ابن تيميه و پيروانش نوشته شده ، آمده است ، پس نذر به ذبح و غيره براى انبيا و اوليا امرى مشروع است و همهء مسلمانها بدون اختلاف آن را جايز مىدانند و در مقام عمل نيز آن را به كار مىبندند و شخص نذر كننده در صورتى كه آن را براى خدا انجام دهد و با نام خدا حيوان را ذبح كند ، به ثواب خواهد رسيد .
خالدى گفته است : منظور اين است كه ثواب از آن ايشان است و حيوان به خاطر خدا كشته شده است .
مثل گفتهء مردم كه براى مردهام ذبح كردم ، يعنى از ناحيهء او تصدق كردهام و يا مثل
الغدير ( فارسى ) — صفحة 258
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٥٨