- و اخلاص ما در توحيد خداى يگانه و دفاع ما از دينش در مقاومتها .
- با چنان معرفتى كه هيچ شكّى نتواند آن را درهم بشكند و هيچ سلاحى نتواند در مقابلش كارگر افتد .
- و با به كار بردن انديشه در هرشبههاى كه بدان استدلال شود ، تا زيركان زبانآور عاجز گردند .
- ما و شما هردو در سايهء رضاى پروردگار و اخلاص نسبت به حجّت او با سينهاى آكنده از اندوه به سر مىبريم .
چيزى كه هست ايمان يك امر است و اداى فرايض دينى امرى ديگر ؛ نهايت درجهء ايمان نزد او اين است كه از طريق تقرّب به اهل بيت عليهم السّلام ، و تنزيه خداوند و اطمينان به عدل و رحمتش ، خداوند به او تأمين دهد ، آنگاه راهش را باز بگذارد تا هرچه مىخواهد به بازيگرى و مزاح بگذراند ، امّا مثلا روزهدارى كه او را از مشتهيات و نيازهاى غريزىاش باز مىدارد ، خوشآيندش نيست :
- من به بازدارندهء از هرخيرى خوشآمد نمىگويم ، ولى از خوراك و نوشيدنى استقبال مىكنم .
بلكه مانعى نمىبيند شبى را كه در خوشى گذرانده به شب معراج تشبيه كند و بگويد :
- خوشبختى ، ما را در آن شب به مقام بلند پيروزى رسانيد ، ازاينرو مانند شب معراج گرديد .
به همين دليل ، او در تقواى اخلاقىاش از احساسات آنى پيروى مىكند ، چنان كه در هرحالت بازيگرى و مزاح را از دست نمىدهد . هنگامى هم كه پاى تقوا و خشوع به ميان مىآيد ، احدى از عبّاد روزگار به پايش نمىرسد . در بررسى اين اشعار به نظر مىرسد او عابدى بوده كه عمرى را در صومعهء عبادت گذرانيده است .
- پرهيزگاران پهلو از خوابگاه تهى ساختهاند .
- ميان خوف و رجا به خداى خود پناه بردهاند .
- لذّت خواب را از چشمان خوابآلودهء خود زدودهاند .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 62
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٦٢