7 امير ابو فراس حمدانى ( 320 يا 321 - 357 )
- حقيقت از دست رفته ، رشتهء دين گسسته ، و اموال خالص آل پيامبر در ميان دشمنان قسمت شده است .
- اين مردم كه مىنگرى ، نه مردمى هستند كه تحت فرمان رهبران خود باشند و نه گوسفندان و چهارپايانند .
- من حتى خواب كم را بر خود حرام كردهام ؛ تنها دلى كه در آن اندوه و همت عالى با هم در ستيزند ، مرا بيدار نگهداشته است .
- مرا عزمى است كه نمىگذارد بخسبم ، جز اينكه با جوانمردى بر آن پيروز گردم .
- اسب من ، زرهء من ، نيزهء من و شمشير من بايد براى امرى كه اظهار نمىكنم ، محفوظ ماند .
- و هردو بازوان ستبر من كه به راه رمث الجزيره ، خذراف ، و عنم به كار گرفته مىشود .
- و جوانانى كه چون سوار شوند ، دلى استوار دارند و رأى آنها هنگام تصميم چون ديگران نباشد .
- كجايند مردان ؟ آيا خدا را براى رهايى از چنگ تجاوزكاران ، ياورى نيست ، و انتقام گيرندهاى ، نه ؟