و مذاهب دروغين نام مىبرد ؛ فقيه به آنچه خود مىپسندد ، فتوا مىدهد و مورّخ به ميل خويش تاريخ مىنگارد . آرى ، اينان همه بىدليل حرف مىزنند ، بدون مأخذ و برهان نظر مىدهند و از دروغبافى و ژاژخايى پروايى ندارند . واى بر آنان از آنچه به دست خود نوشتند و واى بر آنان از سودى كه مىبرند . « 1 »
خوانندهء عزيز مىتواند نمونهء اين تأليفات را بدين شرح بنگرد :
الصراع بين الاسلام و الوثنية .
الوشيعة فى الردّ على الشيعة .
فجر الاسلام .
ضحى الاسلام .
ظهر الاسلام .
الجولة في ربوع الشرق الادنى .
المحاضرات ، خضرى .
السنة و الشيعة .
الاسلام الصحيح .
العقيدة في الاسلام .
خلفاء محمّد .
حياة محمّد ، هيكل .
زندگانى محمّد ، اميل درمنگام .
در واقع ، خالى بودن تأليف مسلمان شرقى از ذكر منابع ، به معناى از ياد بردن كتاب و سنت ، بههم زدن اصول علم ، خيانت به پيشينيان و ناديده گرفتن آثار و يادگارهاى اسلامى است كه اصولا عملى ناقص و كوششى بيهوده و نابجاست و كارى بدين صورت ، نه به صلاح امت مسلمان است و نه به مصلحت جامعهء اسلامى و سرانجام ، روزى بر او بگذرد كه انگشت ندامت به دندان گزد .
هامش
( 1 ) . بقرة 2 / 79 .