دوست دارند در ميان مؤمنان كارهاى زشت و زننده انتشار يابد ، در دنيا و آخرت عذابى دردناك مهياست . « 1 »
اتّفاقى كه چهرهء تأليف را زشت وانمود كرد
انديشهاى ناشايست ، يا بگوييد بدعتى زننده كه باب تهمتزنى را به روى امت اسلامى گشوده است ، از بدعت دروغزنى در حديث ، سرچشمه گرفته و سخنان باطلى به دنبال داشته است كه هرنوع مطالب بىاساس و سفسطهبافى از آنجا ريشه مىگيرد و آن عبارت است از همان نقشهء جديد كتابنويسى كه سادهلوحان امّت را پسند آمد ، نامش را تحليل مىگذارند و آن را از محسّنات نويسندگى برمىشمرند .
با اين طرز تفكّر ، مقام باعظمت تأليف به بىمايگى گراييده است و نويسندگان فزونى گرفتهاند ، تا آنجا كه گروهى به عنوان مؤلف پديد آمدند كه هركدام در بيراههاى گام مىنهند و نمىتوانند خطاى خود را پوشيده دارند . اينان بىمطالعه قلم روى كاغذ مىگذارند و در جامعهء اسلامى مطالب بىاساس و نامقبول پخش مىكنند . اظهارنظر كردنهاى بىدليل ، دروغ آشكار ، خيانت در نقل ، تحريف سخن ، نسبتهاى نادرست دادن ، طرفداران غير مذهب خود را با هرنسبتى آلودهكردن و با فحاشى و آزردن آنان از اين كار خسته نشدن ، از مشخصات چنين طرز تفكرى است .
نتايج اين گونه انديشيدن است كه امت اسلامى را به زشتى و ننگ سوق داد ، نغمههاى ناموزون به بار آورد ، يكباره كار آنان را به فتنه و نقار و اختلاف شديد كشانيد ، دست بىعفتى را به روى تأليفات اسلامى گشود ، صفحات را به ننگ و رسوايى و ابتذال آلوده كرد و در پى آن ، شرافت اسلامى ، ادب دينى ، امانت در نقل و ارزش راستى ، فداى اميال شخصى ، تعصبهاى باطل و قلمهاى مزدور گرديد . اين انديشه روى تأليف را سياه كرد و قلمها عامل جنايت شد و در دلها كينه پديد آورد . با اين انديشه مفسّر ، قرآن را به رأى خود تأويل مىكند ؛ محدّث مطابق ذوق خود به جعل حديث مىپردازد ؛ متكلم از نحلهها
هامش
( 1 ) . نور 24 / 19 .