محرمات است . ( 1 / 119 )
پاسخ : متعه يا ازدواج موقت كه شيعه مىگويد ، همان است كه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله آن را آورده و براى آن حدود و مقرراتى قرار داده و در عصر پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله و بعد از او تا زمان حرامكردن آن به امر خليفه عمر بن خطاب ، ثابت بوده است . بعد از تحريم خليفه ، به عقيدهء كسانى كه چنين حقى را به او ندادند كه در قبال قرآن و آنچه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله آورده ، اظهارنظر كند و براى رأى او ارزش و اهميت قائل نبودند ، نيز محقق بوده است و تمام فرق اسلامى بر اصول ازدواج موقت و مقرراتش كه در كتابهاى خود آوردهاند ، اتفاقنظر دارند و هيچگونه اختلافى در آن نيست و آن اصول عبارت است از :
1 - اجرت ( مهر ) .
2 - مدت .
3 - عقد مشتمل بر ايجاب و قبول .
4 - جدايى پس از پايان يا بخشش مدت .
5 - عده ، چه كنيز باشد يا آزاد ، باردار باشد يا نه .
6 - نبردن ميراث .
اينها مقرراتى است كه اهل سنت و شيعيان همه در آثارشان بر آن تصريح كردهاند ، مانند :
الف - آثار اهل سنّت : صحيح مسلم ؛ سنن دارمى ؛ سنن بيهقى ؛ تفسير طبرى ؛ احكام القرآن جصاص ؛ تفسير بغوى ؛ تفسير ابن كثير ؛ تفسير فخر رازى ؛ تفسير خازن ؛ تفسير سيوطى و كنز العمال . « 1 »
ب - آثار شيعيان : من لا يحضره الفقيه : 3 / 149 ؛ المقنع صدوق ؛ الهدايهء صدوق ؛ الكافى :
2 / 44 ؛ الانتصار شريف علم الهدى مرتضى ؛ المراسم ابو يعلى سلّار ديلمى ؛ النهايهء شيخ طوسى ؛ المبسوط شيخ ؛ التهذيب : 2 / 189 ؛ الاستبصار : 2 / 29 ؛ الغنيهء سيد ابو المكارم ؛ الوسيلهء عماد الدين ابو جعفر ؛ نكت النهايهء محقق حلى ؛ تحرير علامهء حلى : 2 / 27 ؛
هامش
( 1 ) . شرح كلماتشان در همين جلد به زودى خواهد آمد .