از مطالب مسلم علم كلام يكى كرامات اولياست . فلاسفه براى آن براهين قطعى كه مقام را گنجايش ذكر آن نيست ، آوردهاند . وقتى اين عمل براى هرولى از اولياى خدا صحيح باشد ، چرا دربارهء حجتهاى خدا بر خلقش غلو باشد ؟ با وجود اينكه كتب و تأليفات اهل سنت از كرامات اوليا آكنده است و كرامات مولانا امير المؤمنين عليه السّلام را نيز همه پذيرفتهاند .
اما پناه بردن ، نداكردن ، به آنان پيوستن ، از ديگران گسستن و مطالبى از اين قبيل ، اينها همه به خاطر وسيله قرار دادن آنان است نزد خداى سبحان و طلبيدن حاجات از خداوند بزرگ به واسطهء آنان كه به خدا نزديكند و بندگان مقرب و باكرامت اويند ، نه اينكه آنان خود ، در برآوردن حاجات و مقاصد ، مستقيما مؤثر باشند ، بلكه واسطهء فيضند و پيوند اتصال و حلقهء ارتباط بين مولا و بندگان او ، چنان كه اين مقام براى هرمقربى است كه نزد عظيمى از عظما او را واسطه قرار دهند .
اين حكم كلى همهء اوليا و صالحان است ، هرچند در مراحل نزديكى به خدا متفاوت باشند . بديهى است همهء اين مطالب با اعتقاد ثابت بر اينكه در عالم وجود هيچ مؤثرى جز خداى سبحان نيست ، در مشاهد مشرفه با همهء زائران فراوان ، چيزى جز توسل « 1 » كه بدان اشارت رفت ، ديده نمىشود . بنابراين ، اين مطالب با عقيده به توحيد چه تضادى دارد ؟ اينان چه دشمنىاى با توحيد و اهل توحيد دارند ؟
آنان را با تهمتشان رها ساز « 2 » ، كسانى مرتكب تهمت و دروغ مىگردند ، كه به آيات خدا ايمان ندارند و آنان دروغگويند . « 3 »
5 - گويد : عقيدهء شيعه به پيروى از معتزله ، انكار رؤيت خدا در روز قيامت و انكار صفات او و انكار خالقيت او نسبت به افعال بندگان است . اين انكار براى شبهات باطل و واضحى است ، در حالى كه اهل حديث و سنت و اثر ، مانند ائمهء اربعه ، اتفاق بر ايمان به همهء اين مطالب دارند و بين آنها اختلافى نيست در اينكه خداوند خالق هرچيز حتى
هامش
( 1 ) . تفصيل و شرح اين مطلب در جلد پنجم اين كتاب آمده است .
( 2 ) . انعام 6 / 112 .
( 3 ) . نحل 16 / 105 .