امير المؤمنين به حال جنابت وارد مسجد مىشد « 1 » و گاهى از آن در حال جنابت مىگذشت « 2 » و با حال جنابت داخل و خارج مسجد مىشد « 3 » و آنچه از ابو سعيد خدرى رسيده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گفت : بر كسى مجاز نيست خود را در اين مسجد جنب كند ، جز من و تو . « 4 »
و سخن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه فرمود : آگاه باشيد كه مسجد من بر هرزن حائض و هرمرد جنب جز بر محمّد و اهل بيتش : على ، فاطمه ، حسن و حسين ، حرام است . « 5 »
و گفتار ديگرش صلّى اللّه عليه و آله كه فرمود : توجّه كنيد ، اين مسجد بر جنب و حائض حلال نيست ، مگر براى رسول خدا ، على ، فاطمه ، حسن و حسين . آگاه باشيد كه من نامهاى آنها را براى شما بيان كردم تا گمراه نشويد . « 6 »
و سخن او صلّى اللّه عليه و آله به على عليه السّلام : امّا براى تو در مسجد من ، هرچه بر من حلال است ، بر تو حلال و هرچه بر من حرام است ، بر تو نيز حرام خواهد بود . حمزة بن عبد المطّلب گفت :
يا رسول اللّه ! من عموى شما هستم و از على به شما نزديكترم . فرمود : راست گفتى عمو ، همانا به خدا سوگند ، اين امر از جانب من نيست ، از طرف خداى بزرگ است . « 7 »
و گفتار مطلّب بن عبد اللّه بن حنطب : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به كسى اجازه نمىداد كه در حال جنابت از مسجد عبور كند ، يا در آن بنشيند ، مگر به على بن ابى طالب ، بدانخاطر كه خانهاش در مسجد بود . « 8 »
هامش
( 1 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 3 / 205 ، حديث شمارهء 7 .
( 2 ) . همان ، 3 / 206 ، حديث شمارهء 14 .
( 3 ) . همان : 3 / 208 ، حديث شمارهء 20 .
( 4 ) . اين حديث را ترمذى در جامع خود : 2 / 214 ؛ بيهقى در سنن خود : 7 / 66 ؛ بزّار ؛ ابن مردويه ؛ ابن منيع در مسند خود ؛ بغوى در مصابيح : 2 / 267 ؛ ابن عساكر در تاريخ خود ؛ محبّ الدّين در الرياض : 2 / 193 ؛ ابن كثير در تاريخ خود : 7 / 342 ؛ سبط ابن جوزى در تذكره 25 ؛ ابن حجر هيثمى در صواعق ؛ ابن حجر عسقلانى در فتح البارى : 7 / 12 ؛ سيوطى در تاريخ الخلفاء 115 ؛ بدخشى در نزل الابرار 37 و حلبى در السيرة الحلبية : 3 / 374 نقل كردهاند .
( 5 ) . سنن بيهقى : 7 / 65 ؛ السيرة الحلبية : 3 / 375 .
( 6 ) . سنن بيهقى : 7 / 65 .
( 7 ) . ابو نعيم در فضائل الصّحابة ، و از طريق او حمّويى در فرائد السمطين ، باب چهل و يكم اين حديث را نقل كردهاند .
( 8 ) . جصّاص در احكام القرآن : 2 / 248 و قاضى اسماعيل مالكى در احكام القرآن ، اين حديث را مطابق با -