و نيز در السيرة النّبويّهء ابن سيد الناس : 1 / 200 - 203 تصريح شده است كه اين برادرى قبل از هجرت بوده است ، آنگاه گويد :
ابن اسحاق گفته است : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ميان اصحابش از مهاجر و انصار پيمان برادرى افكند و گفت : هردو نفر با هم در راه خدا برادر شويد ، آنگاه دست على بن ابى طالب را گرفت و گفت : اين برادر من است . بدينترتيب ، على و پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله دو برادر شدند . « 1 »
و نيز در روايتى ديگر آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پيمان برادرى ميان هردو نفر آنها انداخت تا به يارى همديگر و همكارى نسبت بههم ترغيب شوند و هركدام را برادر كسى قرار داد كه درجهاش در شكل و اندازه به او نزديكتر بود . « 2 »
عبد الفتّاح گويد : اگر ابو بكر نسبت به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وزيرى صادق بود ، همانا على براى او سايهء پيوستهاى بود كه هيچگاه از او فاصله نگرفت مگر هنگامى كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله او را مىفرستاد تا دشمنانش را ديدهبانى كند و مردانش را پيشاهنگ باشد ؛ حتّى در آغاز امر كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آغاز به تشكيل دولت جديد خود فرمود و خواست ميان مهاجر و انصار مدينه رابطهء برادرى برقرار سازد ، فراموش نكرد كه برادرى خود را تنها به على اختصاص دهد ، نه ديگران . ميان اصحابش كه با او از خارج مدينه آمده بودند و يارانى كه از اهل مدينه بودند و مهمانان خود را با دل و جان پذيرايى مىكردند ، برادرى برقرار كرد و على را به عنوان برادر دينى خود برگزيد . از طرح برادرى خود با ابو بكر ، عمر و حمزه آن شير خدا و شير پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، دريغ كرد ، ولى براى اين برادرى معنوى غير از برادرى همخونى ، جوانى را كه تربيتشدهء دامن خودش بود ، برگزيد و او را بر هردوستى ، دور يا نزديك ، مقدّم داشت . « 3 »
هامش
( 1 ) . تاريخ ابن كثير : 7 / 335 ؛ اسنى المطالب جزرى 9 ؛ مطالب السئول 18 .
( 2 ) . رك : الصواعق 73 ، 75 ؛ تاريخ الخلفاء 114 ؛ الاصابة : 2 / 507 ؛ المواقف : 3 / 276 ؛ شرح المواهب :
1 / 373 ؛ طبقات شعرانى : 2 / 55 ؛ تاريخ قرمانى : 1 / 216 در حاشيهء الكامل ؛ السّيرة الحلبيّهء : 1 / 23 ، 101 ؛ السّيرة النّبويّة زينى دحلان : 1 / 325 در حاشيهء السيرة الحلبية ؛ كفاية الشنقيطى 34 ؛ الامام علىّ بن ابى طالب ، استاد محمّد رضا 21 ؛ الامام على بن ابى طالب ، استاد عبد الفتّاح عبد المقصود 73 .
( 3 ) . الامام على بن ابى طالب ، عبد الفتاح عبد المقصود 73 .