مستمند داد .
- و خداى مهربان وى را در قرآن خود چنين ويژگى بخشيد : ( و هركس را چنين افتخارى است ، گو بياورد )
- براستى كه ولىّ و سرپرست شما ، خدا و پيغمبرش و مؤمنانى هستند كه نماز مىگزارند و در حال ركوع زكات مىپردازند .
- و هركه خواهد انكار اين فضيلت كند ، در فرداى قيامت خداوند خصمش خواهد بود و خدا در وعدههايش خلاف نخواهد كرد .
و نيز امير مؤمنان عليه السّلام را چنين مىستايد :
- زهى بيعت احمد و جانشين او ، يعنى سرور ما و امامى كه محسود دشمن بود .
- يعنى آنكه به روزگار كودكى و سرآغاز جوانى ، پيش از ديگران پيغمبر را يارى كرد .
- يعنى آنكه غمها را زدود و هيچگاه در نبرد نترسيد .
- يعنى آنكه پيش از هريكتاپرستى ، خدا را بيگانگى شناخت و هرگز صنم و بتى را پرستش نكرد .
و نيز در سوگ شهيد كربلا سبط پيغمبر خدا امام سوم عليه السّلام چنين سروده است :
- تو كه غمگينى چرا مىخوابى ؟ و بر كسى كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله بر او گريست ، نمىگريى ؟
- چرا بر حسين و خاندانش اشك نمىريزى مگر نمىدانى كه گريه بر مثل آنها ستوده است ؟
- اسلام به روز شهادت او به خوارى فتاد و بخشش و سرورى از فقدانش گريست .
- فرشتگان روشبين و بزرگوارى كه در آسمان خدا را راكع و ساجدند نيز بر حسين گريستند .
- آيا فراموش كردى زمانى را كه افواج سپاه دشمن كه عمر سعد و ديگر سركردگان كافر پيشه در ميانشان بودند چگونه بر حسين تاختند ؟
- و در نبردگاهى كه دشمنان وى بسيار و دوستانش اندك بودند ، جام مرگ را به كامش ريختند .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 544
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٥٤٤